ट. परमेश्वरको ज्ञान कसरी प्राप्त गर्ने त्यसको सम्बन्धमा
४५३. कामका तीन चरणहरू परमेश्वरले मानवजातिलाई मुक्ति दिने कामको सम्पूर्णता हो। मुक्तिको काममा परमेश्वरले गर्नुहुने काम र परमेश्वरको स्वभावलाई मानिसले जान्नुपर्छ; यो तथ्य विना, परमेश्वर सम्बन्धी तेरो ज्ञान खोक्रा शब्दहरू बाहेक अरू केही पनि होइन, यो अव्यवहारिक रूपमा जान्ने हुनुभन्दा केही पनि होइन। यस्तो ज्ञानले न त मानिसलाई विश्वस्त पार्छ न जित्न नै सक्छ; यो यथार्थतासँग मेल खाँदैन, र यो सत्य होइन। यो कानको निम्ति प्रचुर र प्रसन्न तुल्याउने कुरा हुनसक्छ, तर यदि यो परमेश्वरको निहित स्वभावसँग मेल खाँदैन भने, परमेश्वरले तँलाई छोड्नुहुनेछैन। उहाँले तेरो ज्ञानको सराहना मात्र गर्नुहुनेछैन तर उहाँको निन्दा गर्ने पापी भएकोमा उहाँले तँलाई प्रतिशोध पनि लिनुहुनेछ। परमेश्वरलाई चिन्ने सम्बन्धी शब्दहरूलाई हल्का रूपमा बोलिँदैन। तँ वाक्पटु र सुवक्ता नै भए पनि र तँ सेतोलाई कालो र कालोलाई सेतो बनाउने गरी चतुर नै भए तापनि परमेश्वरको ज्ञानको बारे बताउनु पर्दा तँ आफ्नो गहनताभन्दा बाहिर हुनेछस्। परमेश्वर तिमीहरूले सुझबुझविना नै न्याय गर्न सक्ने वा अकस्मात् रूपमा प्रशंसा गर्न सक्ने वा बेपर्बाही रूपमा बदनाम गर्न सक्ने कुनै व्यक्ति हुनुहुन्न। तैँले कुनै वा हरेकको प्रशंसा गर्छस्, तैपनि परमेश्वरको महान् अनुग्रहको वर्णन गर्नलाई सही शब्द पाउन तँलाई गाह्रो हुन्छ—हरेक हरुवाले यही महसुस गर्न पुग्छ। परमेश्वरको बारे वर्णन गर्न सक्ने धेरै भाषिक विशेषज्ञहरू भए तापनि तिनीहरूले वर्णन गरेका कुराहरू भनेका परमेश्वरका मानिसहरूले बताएको सत्यताको सय भागको एक भाग मात्र हुन्, तिनीहरूसँग सीमित शब्दावलीहरू हुने भए तापनि, प्रयोग गर्नलाई प्रचुर अनुभव उपलब्ध हुन्छ। यसैले परमेश्वरको ज्ञान शब्दहरूको चलाकीपूर्ण प्रयोगमा होइन शुद्धता र व्यावहारिकतामा रहन्छ अनि मानिसको ज्ञान र परमेश्वरको ज्ञान पूर्ण रूपमा असम्बन्धित कुराहरू हुन् भन्ने देख्न सकिन्छ। परमेश्वरलाई चिन्ने पाठ मानवजातिको कुनै पनि प्राकृतिक विज्ञानभन्दा उच्च छ। यो परमेश्वरलाई जान्न खोज्ने अत्यन्त थोरै मानिसले मात्र हासिल गर्न सक्ने पाठ हो र यसलाई कुनै पनि प्रतिभावान् मानिसले हासिल गर्न सक्दैन। त्यसैले, तिमीहरूले परमेश्वरलाई चिन्ने र सत्यता अनुसरण गर्ने कुरालाई बालकले पनि हासिल गर्न सक्ने कुराको रूपमा हेर्नु हुँदैन। सायद तँ आफ्नो पारिवारिक जीवनमा वा आफ्नो जीविकोपार्जनमा, वा आफ्नो विवाहमा पूर्ण रूपमा सफल छस् होला, तर जब सत्यता र परमेश्वरलाई चिन्ने कुरा आउँछ, तब तँसित आफ्नो निम्ति देखाउने कुरा केही पनि हुँदैन र तैँले केही पनि हासिल गरेको हुँदैनस्। सत्यतालाई व्यवहारमा उतार्न तिमीहरूलाई महाकठिन हुन्छ र परमेश्वरलाई चिन्ने कुरा अझै ठूलो समस्यापूर्ण हुन्छ भन्न सकिन्छ। यो तिमीहरूको कठिनाइ हो र यो सारा मानवजातिले भोगेको कठिनाइ पनि हो। परमेश्वरलाई चिन्ने अभियानमा केही उपलब्धि हासिल गर्नेहरूमध्ये मापदण्डसम्म आइपुग्ने लगभग कोही पनि छैन। परमेश्वरलाई चिन्नुको अर्थ, वा परमेश्वरलाई जान्न किन आवश्यक छ वा परमेश्वरलाई चिन्न कुन हदसम्म हासिल गर्नुपर्छ भन्ने मानिसले जान्दैन। यो मानवजातिको निम्ति निकै अन्यौलपूर्ण कुरा हो र यो मानवजातिले सामना गर्ने सबैभन्दा ठूलो अड्को हो—यो प्रश्नको जवाफ दिन सक्षम कोही पनि छैन, न त यो प्रश्नको जवाफ दिन नै कोही तत्पर छ, किनभने हालसम्म कुनै पनि मानवजातिले यो कार्यको अध्ययनमा कुनै सफलता हासिल गरेको छैन। सायद, मानवजातिलाई कार्यको तीन चरणहरूको अड्को प्रकट गरिँदा परमेश्वरलाई चिन्ने प्रतिभाशाली मानिसहरूको एउटा समूह अनुक्रममा देखा पर्नेछ। अवश्य नै, त्यही होस् भन्ने म आशा गर्छु, यसको साथै, म यो काम कार्यान्वयन गर्ने क्रममा छु र निकट भविष्यमा यस्ता धेरै प्रतिभाशाली मानिसहरू देखा परेको देख्ने आशा गर्छु। तिनीहरू कार्यका यी तीन चरणहरूको तथ्यको गवाही दिनेहरू बन्नेछन् र अवश्य नै, तिनीहरू कामको यी तीन चरणहरूको गवाही दिनमा पहिलो पनि हुनेछन्। तर परमेश्वरको काम अन्त हुने दिनमा यस्ता प्रतिभाशाली मानिसहरू देखा परेनन् भने वा देहधारी परमेश्वरले सिद्ध तुल्याएर व्यक्तिगत रूपमा स्वीकार गर्नुहुने व्यक्ति एक वा त्यस्ता मानिसहरू दुई जना मात्र भए भने त्योभन्दा अरू कष्टदायी र खेदपूर्ण कुरा केही पनि हुँदैन। तथापि, यो एक खराब घटनाको परिदृश्य मात्रै हो। मामला जेसुकै होस्, उहाँलाई साँचो रूपमा अनुसरण गर्नेले यो आशिष् पाउन सक्छ भन्ने म अझै आशा गर्छु। समयको सुरुवातदेखि नै यस्तो काम कहिल्यै भएको छैन; मानव विकासको इतिहासमा यस्तो कार्य कहिल्यै पनि भएको छैन। यदि तँ परमेश्वरलाई चिन्नेहरूमध्ये पहिलो हुन सक्छस् भने, के यो सारा सिर्जित प्राणीहरू माझ सबैभन्दा उच्च आदर हुँदैनथ्यो र? के मानिसहरूमाझ परमेश्वरले बढी सराहना गर्ने अरू कुनै सिर्जित प्राणी हुन्थ्यो? यस्तो काम हासिल गर्न सहज छैन, तर त्यसले अझै अन्तमा परिणामहरू ल्याउनेछ। तिनीहरूको लिङ्ग वा राष्ट्रियता जे भए तापनि परमेश्वरको ज्ञान हासिल गर्न सक्षम हुनेहरू सबैले अन्तमा परमेश्वरको ठूलो सम्मान प्राप्त गर्नेछन् र परमेश्वरको अधिकार हासिल गर्ने तिनीहरू मात्र हुनेछन्। आजको काम यही हो र भविष्यको काम पनि यही नै हो; ६,००० वर्षको काममा पूरा गरिने अन्तिम र सबैभन्दा उच्च काम यही हो अनि मानिसको हरेक वर्गलाई प्रकट गर्ने कामको तरीका यही हो। मानिसलाई परमेश्वर चिन्ने तुल्याउँदा विभिन्न वर्गका मानिसहरूलाई प्रकट गरिन्छ: परमेश्वरलाई चिन्नेहरू परमेश्वरको आशिष् पाउन र उहाँका प्रतिज्ञाहरू स्वीकार गर्न योग्यका हुन्छन्, जबकी परमेश्वरलाई नचिन्नेहरू उहाँको आशिष् प्राप्त गर्न र उहाँका प्रतिज्ञाहरू स्वीकार गर्न अयोग्य हुन्छन्। परमेश्वरलाई चिन्नेहरू परमेश्वरका घनिष्ठ व्यक्तिहरू हुन् र परमेश्वरलाई नचिन्नेहरूलाई परमेश्वरका घनिष्ठ व्यक्तिहरू भनी भन्न सकिँदैन; परमेश्वरका घनिष्ठ मानिसहरूले उहाँका कुनै पनि आशिष्हरू प्राप्त गर्न सक्छन्, तर उहाँसँग घनिष्ठ नभएकाहरू उहाँको कामको योग्यका हुँदैनन्। संकष्टहरू, शुद्धीकरण वा न्यायहरू यी सबै अन्तमा परमेश्वरको ज्ञान हासिल गर्नको निम्ति नै हुन्, ताकि मानिस परमेश्वरको अधीनमा रहन सकोस्। अन्तमा हासिल गरिने एक मात्र प्रभाव यही हो।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरको कामका तीन चरणहरूलाई जान्नु नै परमेश्वरलाई चिन्ने मार्ग हो
४५४. परमेश्वरको सम्पत्ति र अस्तित्व, परमेश्वरको सारतत्त्व, परमेश्वरको स्वभाव—यी सबै कुरा मानवजातिलाई उहाँको वचनद्वारा थाहा दिइएको छ। जब मानिसले परमेश्वरका वचनहरू अनुभव गर्छ, मानिसले तिनलाई अभ्यासमा लगाउने प्रक्रियाद्वारा परमेश्वरले बोल्नुभएको वचनको उद्देश्य बुझ्न थाल्छ, र परमेश्वरका वचनहरूको स्रोत र पृष्ठभूमि बुझ्न र परमेश्वरका वचनहरूको अपेक्षित प्रभाव बुझ्न र कदर गर्न थाल्छ। सत्य र जीवन हासिल गर्न, परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझ्न, उहाँको स्वभावमा रूपान्तरित हुन, र परमेश्वरको सार्वभौमिकता र न्दोबस्तहरूप्रति समर्पित हुन सक्षम बन्न मानवजातिले अनुभव गर्नैपर्ने, बुझ्नैपर्ने, र प्राप्त गर्नैपर्ने सबै कुराहरू यिनै हुन्। मानिसले यी सबै कुराहरू अनुभव गर्न, बुझ्न र प्राप्त गर्न थालेको समयसम्ममा, उसले क्रमिक रूपमा परमेश्वरको बुझाइ प्राप्त गरिसकेको हुनेछ, र उसले यस समयसम्ममा उहाँको विषयमा ज्ञानको फरक तह हासिल गरिसकेको हुनेछ। यो बुझाइ र ज्ञान मानिसले कल्पना गरेको वा रचना गरेको कुनै कुराबाट आउँदैन, बरु उसले आफूभित्र के कुरालाई कदर गर्छ, अनुभव गर्छ, महसुस गर्छ, र सुनिश्चितता प्रदान गर्छ भन्ने कुराबाट आउँछ। यी कुराहरूलाई कदर गर्न, अनुभव गर्न, महसुस गर्न र सुनिश्चितता प्रदान गर्न थालेपछि मात्र परमेश्वरबारेको मानिसको ज्ञानले साँचो विषयवस्तु प्राप्त गर्छ; यस समयमा मानिसले प्राप्त गरेको ज्ञान मात्र वास्तविक, साँचो, सही हुन्छ, अनि उहाँका वचनहरूलाई कदर गर्ने, अनुभव गर्ने, महसुस गर्ने र सुनिश्चितता प्रदान गर्ने माध्यमद्वारा परमेश्वरको साँचो बुझाइ र ज्ञान प्राप्त गर्ने यो प्रक्रिया मानिस र परमेश्वरबीचको साँचो सङ्गतिभन्दा अरू केही होइन। यस किसिमको सङ्गतिको दौरान मानिसले परमेश्वरका अभिप्रायहरूलाई साँच्चिकै बुझ्छ र बोध गर्छ, परमेश्वरको सम्पत्ति र अस्तित्वलाई साँच्चिकै बुझ्न र जान्न थाल्छ, परमेश्वरको सारलाई साँच्चिकै बुझ्न र जान्न थाल्छ, परमेश्वरको स्वभावलाई क्रमिक रूपमा साँच्चिकै बुझ्न र जान्न थाल्छ, सारा सृष्टिमाथि परमेश्वरको प्रभुत्व हुन्छ भन्ने तथ्यप्रति साँच्चिकै निश्चितता पाउँछ र यसको सही परिभाषा बुझ्छ, र परमेश्वरको पहिचान र स्थानको आवश्यक बुझाइ र ज्ञान प्राप्त गर्छ। यस किसिमको सङ्गतिको दौरान, मानिसले परमेश्वरको विषयमा आफ्नो सोचविचार चरणबद्ध रूपमा परिवर्तन गर्छ, उहाँको विषयमा निराधार कुरा कल्पना गर्न छोड्छ, वा उहाँको विषयमा आफ्नो सन्देहमाथि लगाम लगाउँछ, वा उहाँमाथि गलत बुझाइ, वा उहाँलाई दोष लगाउने, वा उहाँको अनावश्यक मूल्याङ्कन गर्ने, वा उहाँमाथि शङ्का गर्ने जस्ता कुराहरूमाथि लगाम लगाउँछ। यसरी, परमेश्वरसँग मानिसको थोरै मात्र विवादहरू हुनेछन्, परमेश्वरसँग उसको थोरै मात्र द्वन्द्व हुनेछ, र मानिसले परमेश्वरको विरुद्धमा विद्रोह गर्ने अवसरहरू पनि थोरै मात्र हुनेछन्। यसको विपरीत, मानिस परमेश्वरप्रति मानिसको वास्ता र समर्पण बढ्दै जानेछ, र परमेश्वरप्रतिको उसको डर अझ धेरै वास्तविक र गहिरो बन्दै जानेछ। यस किसिमको सङ्गतिको दौरान, मानिसले सत्यताको बन्दोबस्त र जीवनको बप्तिस्मा मात्र प्राप्त गर्ने छैन, बरु उसले त यही समयमा परमेश्वरको साँचो ज्ञान पनि प्राप्त गर्नेछ। यस किसिमको सङ्गतिको दौरान, मानिस आफ्नो स्वभावमा रूपान्तरित हुने र उसले मुक्ति प्राप्त गर्ने मात्र होइन, बरु उसले त यही समयमा परमेश्वरप्रति सृष्टि गरिएको प्राणीको साँचो डर र आराधना पनि प्राप्त गर्नेछ। मानिसले यस किसिमको सङ्गति प्राप्त गरिसकेपछि परमेश्वरमाथिको उसको विश्वास एउटा खाली कागज जस्तो हुँदैन, वा मुखले मात्र ठिक्क पार्ने खालको सेवा दिने प्रतिज्ञा जस्तो हुँदैन, वा अन्धभक्त भएर पछ्याए जस्तो र कुनै कुराको आदर्शीकरण जस्तो हुँदैन; केवल यस किसिमको सङगतिद्वारा मानिसको जीवन दिन-प्रतिदिन परिपक्वतातिर वृद्धि हुनेछ, र अब मात्र उसको स्वभाव रूपान्तरित हुँदै जानेछ, र परमेश्वरमाथिको उसको विश्वास चरणबद्ध रूपमा अस्पष्टता र अनिश्चित विश्वासबाट साँचो समर्पण र वास्तातर्फ, साँचो डरतर्फ जानेछ, र परमेश्वरलाई पछ्याउने प्रक्रियामा मानिस निष्क्रियताबाट सक्रियतातिर, नकारात्मकताबाट सकारात्मकतातिर क्रमिक रूपमा अघि बढ्नेछ; केवल यस किसिमको सङ्गतिद्वारा मानिस परमेश्वरको साँचो बुझाइ र बोधसम्म, परमेश्वरको साँचो ज्ञानसम्म आइपुग्नेछ।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। प्रस्तावना
४५५. परमेश्वरको अख्तियार, परमेश्वरको शक्ति, परमेश्वरको आफ्नै पहिचान, र परमेश्वरको सारको ज्ञान तेरो कल्पनामा भर परेर हासिल गर्न सकिँदैन। परमेश्वरको अख्तियारलाई जान्नको लागि तँ कल्पनामा भर पर्न नसक्ने हुँदा, तैँले कुन तरिकाले परमेश्वरको अख्तियारको साँचो ज्ञान हासिल गर्न सक्छस्? यसो गर्ने तरिका भनेको परमेश्वरका वचनहरू खाने र पिउने कार्यद्वारा, सङ्गतिद्वारा, र परमेश्वरका वचनहरूको अनुभवद्वारा हो। यसरी, तैँले परमेश्वरको अख्तियारको क्रमिक अनुभव र प्रमाणीकरण पाउनेछस् र यसको बारेमा क्रमिक बुझाइ र बढ्दो ज्ञान प्राप्त गर्नेछस्। परमेश्वरको अख्तियारको ज्ञान हासिल गर्ने एउटै मात्र तरिका यही नै हो; कुनै पनि छोटो बाटो छैन। तिमीहरूलाई कल्पना नगर भनेर अनुरोध गर्नु भनेको तिमीहरूलाई सर्वनाशको प्रतीक्षा गर्दै निष्क्रिय रूपमा बस्न लगाउनु, वा तिमीहरूलाई कुनै कुरा गर्नबाट रोक्नु भन्ने होइन। विचार गर्न र कल्पना गर्नको लागि तिमीहरूले आफ्नो मस्तिष्कको प्रयोग नगर्नु भनेको अनुमान गर्न तर्कको प्रयोग नगर्नु, विश्लेषण गर्न ज्ञानको प्रयोग नगर्नु, विज्ञानलाई आधारको रूपमा प्रयोग नगर्नु तर यसको सट्टा, परमेश्वरका वचनहरूद्वारा, सत्यताद्वारा, तैँले जीवनमा भोग्ने सबै कुराद्वारा नै तैँले विश्वास गर्ने परमेश्वरसँग अख्तियार छ भन्ने कुरालाई बुझ्नु, पुष्टि गर्नु, र प्रमाणित गर्नु, तेरो भाग्यमाथि उहाँको सार्वभौमिकता छ, र सबै समयको उहाँको शक्तिले उहाँ साँचो परमेश्वर स्वयम् हुनुहुन्छ भन्ने कुरालाई प्रमाणित गर्छ भनी पुष्टि गर्नु हो। कुनै पनि व्यक्तिले परमेश्वरको बुझाइ हासिल गर्ने एक मात्र तरिका यही नै हो। कतिले यस उद्देश्यलाई हासिल गर्ने सरल तरिका भेट्टाउन चाहन्छ भनेर भन्छन्, तर के तिमीहरू त्यस्तो तरिकाको बारेमा विचार गर्न सक्छौ? म तँलाई भन्छु, विचार गर्नुपर्ने कुनै आवश्यकता छैन: अरू कुनै बाटो छैन! एउटै मात्र तरिका भनेको उहाँले व्यक्त गर्नुहुने हरेक वचन र उहाँले गर्नुहुने हरेक कार्यद्वारा परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यसलाई विवेकशील र स्थिरताको साथ जान्नु र प्रमाणित गर्नु हो। परमेश्वरलाई जान्ने एउटै मात्र तरिका यही नै हो। किनभने परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यो, र परमेश्वरको सबै थोक खोक्रो र रित्तो होइन, तर व्यावहारिक हो।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय १
४५६. मानिसले परमेश्वरको ज्ञान प्राप्त गर्न सकोस् भनेर, र उहाँको गवाहीका खातिर उहाँ न्याय र सजायको काम गर्नुहुन्छ। उहाँले मानिसको भ्रष्ट स्वभावलाई न्याय नगरी, मानिसले उहाँको धर्मी स्वभाव जान्नै सक्दैन, जसलाई कदापि चिढ्याउनु हुँदैन, न त मानिसले परमेश्वरबारे आफ्नो पुरानो ज्ञानलाई नयाँमा परिणत गर्न नै सक्छ। उहाँ आफ्नो गवाहीका खातिर, र आफ्नो व्यवस्थापनका खातिर, आफ्नो सम्पूर्णता सार्वजनिक गर्नुहुन्छ, यसरी उहाँ सार्वजनिक रूपमा देखा परेर मानिसहरूलाई परमेश्वरको ज्ञान प्राप्त गर्न, स्वभावमा रूपान्तरित हुन, र परमेश्वरका लागि जोडदार साक्षी दिन सक्षम बनाउनुहुन्छ। मानिसको स्वभावको रूपान्तरण परमेश्वरको विभिन्न प्रकारका धेरै वटा काममार्फत हासिल गरिन्छ; मानिसको स्वभावमा त्यस्ता परिवर्तनहरू नआए, ऊ परमेश्वरको साक्षी दिन र परमेश्वरका अभिप्रायहरूअनुरूप हुन असक्षम हुनेछ। मानिसको स्वभावको रूपान्तरणले मानिस शैतानको बन्धन र अन्धकारको प्रभावबाट मुक्त भएको छ, र साँच्चै नै परमेश्वरको कामको मोडेल र नमुना, परमेश्वरको साक्षी, र परमेश्वरका अभिप्रायहरूअनुरूप हुने व्यक्ति बनेको छ भन्ने सङ्केत गर्छ। आज, देहधारी परमेश्वर आफ्नो काम गर्न पृथ्वीमा आउनुभएको छ, र उहाँ मानिसले उहाँको ज्ञान, उहाँप्रतिको समर्पण, र उहाँको गवाही हासिल गरोस् भनी माग गर्नुहुन्छ—मानिसले परमेश्वरको व्यावहारिक र सामान्य काम जान्नुपर्छ, ऊ मानिसका धारणाहरूअनुरूप नभएका उहाँका सबै वचन र कामप्रति समर्पित हुनुपर्छ, र उसले मानिसलाई मुक्ति दिन उहाँले गर्नुहुने सबै कामको, साथै मानिसलाई विजय गर्ने उहाँका सबै कार्यको साक्षी दिनुपर्छ। परमेश्वरको साक्षी दिनेहरूसँग परमेश्वरको ज्ञान हुनैपर्छ; यस्तो प्रकारको गवाही मात्रै सटीक र व्यावहारिक हुन्छ, र यस्तो प्रकारको गवाहीले मात्रै शैतानलाई लज्जित पार्न सक्छ। परमेश्वर उहाँको न्याय, सजाय, र काटछाँट भोगेर उहाँलाई चिनेकाहरूलाई आफ्नो साक्षी दिन प्रयोग गर्नुहुन्छ। उहाँ शैतानद्वारा भ्रष्ट तुल्याइएकाहरूलाई उहाँको गवाही दिन प्रयोग गर्नुहुन्छ। उहाँ स्वभाव परिवर्तन भएका, र यसरी उहाँका आशिष्हरू प्राप्त गरेकाहरूलाई आफ्नो साक्षी दिन प्रयोग गर्नुहुन्छ। उहाँलाई मानिसले मुखले गरेको प्रशंसा चाहिँदैन, न त उहाँलाई उहाँद्वारा मुक्ति नदिइएका शैतानको जमातको प्रशंसा र गवाही नै चाहिन्छ। जसले परमेश्वरलाई चिनेका छन् तिनीहरू मात्रै उहाँको साक्षी दिन योग्य हुन्छन्, र जो आफ्नो स्वभावमा रूपान्तरित भएका छन् तिनीहरू मात्रै उहाँको साक्षी दिन योग्य हुन्छन्। परमेश्वरले मानिसलाई जानाजानी उहाँको नामको बेइज्जत गर्न दिनुहुनेछैन।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरलाई चिन्नेहरू मात्र परमेश्वरका लागि साक्षी दिन सक्छन्
४५७. परमेश्वरको सारतत्त्वलाई थाहा गर्नु भनेको सामान्य विषय होइन। तैँले उहाँको स्वभावलाई बुझ्नुपर्छ। यसरी तिमीहरूले विस्तारै र थाहै नपाईकन परमेश्वरको सारतत्त्व थाहा गर्नेछौ। जब तिमीहरू यस ज्ञानमा प्रवेश गर्छौ, तब तिमीहरूले अझ उच्च र सुन्दर अवस्थामा प्रवेश गरेको महसुस गर्नेछौ। अन्त्यमा, तिमीहरू आफ्ना घृणित प्राणप्रति लज्जित महसुस गर्नेछौ, र तिमीहरूका लाजबाट लुक्ने कुनै ठाउँ छैन भनी तिमीहरूले महसुस गर्नेछौ। त्यस समयमा, तिमीहरूले परमेश्वरको स्वभावलाई अपमान गर्ने आफ्नो व्यवहारलाई कम गर्दै जानेछौ, तिमीहरूको हृदय परमेश्वरको हृदयको नजिक-नजिक आउनेछ, र तिमीहरूका हृदयमा उहाँको निम्ति प्रेम विस्तारै बढ्दै जानेछ। यो चाहिँ मानवजाति सुन्दर अवस्थामा प्रवेश गरेको एउटा चिन्ह हो। तर तिमीहरूले यो अवस्था हासिल गरिसकेका हुँदैनौ। तिमीहरू सबै जना आफ्नो नियतिको खातिर कुदिरहेका हुन्छौ, जोसँग परमेश्वरको सारतत्त्वलाई थाहा गर्न प्रयत्न गर्ने कुनै चाहना हुँदैन? के यसले निरन्तरता पाउनु हुन्छ, यदि यसो भएमा तिमीहरूले अन्जानमै प्रशासनिक आदेशहरू विरुद्ध अपराध गर्नेछौ, किनकि तिमीहरूले परमेश्वरको स्वभावको विषयमा थोरै कुराहरू मात्र बुझेका हुन्छौ। के यसरी तिमीहरूले परमेश्वरको स्वभाव विरुद्ध उल्लङ्घन गर्न जग बसालेका हुँदैनौ? तिमीहरूलाई मैले परमेश्वरको स्वभाव बुझ्न अनुरोध गरेको कुरा मेरो कामभन्दा बाहिरको कुरा होइन। यदि तिमीहरूले प्रशासनिक आदेशहरू घरीघरी उल्लङ्घन गर्यौ भने तिमीहरू दण्डबाट कसरी उम्कने छौ? त्यसपछि के मेरो काम पूर्ण रूपमा व्यर्थ हुनेछैन र? त्यसैले, तैँले आफ्नो व्यवहारलाई नजिकबाट जाँच्दै, तैँले उठाउने आफ्नो कदमहरूमा होशियार रहन म तँलाई आग्रह गर्छु। यो मैले तिमीहरूसँग मागेको उच्च माग हो, म आशा गर्छु कि तिमीहरू सबै जनाले यसलाई होशियारसाथ विचार गर्नेछौ र तिमीहरूले लगनशील भई यो माग पूरा गर्नेछौ। तिमीहरूका कामले मलाई अत्यन्त धेरै रीस उठाउने दिन आयो भने त्यसको परिणामहरू तिमीहरूले नै विचार गर्नुपर्नेछ, तिमीहरूको ठाउँमा दण्ड भोग्न त्यहाँ अरू कुनै व्यक्ति हुनेछैन।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरको स्वभाव बुझ्नु अत्यन्त महत्त्वपूर्ण हुन्छ
४५८. परमेश्वरलाई चिन्नुको अर्थ के हो? यसको अर्थ उहाँको खुसी, रिस, दुःख र सुखलाई बुझ्नु, र उहाँको स्वभावको ज्ञान हुनु हो—परमेश्वरलाई साँचो रूपमा चिन्नु भनेको यही हो। तैँले उहाँलाई देखेको छु भनेर दाबी गर्छस्, तैपनि तैँले अझै उहाँको खुसी, रिस, दुःख र सुख अनि तैँले उहाँको स्वभाव बुझ्दैनस्। तैँले न त उहाँको धार्मिकतालाई न त उहाँको कृपालुपनलाई बुझ्छस्, न त तैँले उहाँलाई के मन पर्छ वा उहाँले केलाई घृणा गर्नुहुन्छ भन्ने कुरा नै जान्दछस्। यो परमेश्वरबारेको ज्ञान होइन। कतिपय मानिसहरूले परमेश्वरलाई पछ्याउन सक्छन्, तर तिनीहरूले साँचो रूपमा परमेश्वरमा विश्वास गर्छन् नै भन्ने हुँदैन। साँचो रूपमा परमेश्वरमा विश्वास गर्नु भनेको परमेश्वरप्रति समर्पित हुनु हो। परमेश्वरप्रति साँचो रूपमा समर्पित नहुनेहरूले साँचो रूपमा उहाँमा विश्वास गरेका हुँदैनन्—भिन्नता यहीँ हुन्छ। जब तैँले परमेश्वरलाई धेरै वर्षदेखि पछ्याएको हुन्छस्, र तँसँग परमेश्वरको बारेमा ज्ञान र बुझाइ हुन्छ, जब तँसँग परमेश्वरका अभिप्रायका बारेमा केही बुझाइ र समझ हुन्छ, जब तँलाई मानिसलाई मुक्ति दिने परमेश्वरको विचारशील चिन्तनको बारेमा थाहा हुन्छ, त्यस बेला तैँले परमेश्वरमा साँचो विश्वास गर्छस्, साँचो रूपमा परमेश्वरप्रति समर्पित हुन्छस्, परमेश्वरलाई साँचो प्रेम गर्छस्, र साँचो रूपमा परमेश्वरको आराधना गर्छस्। यदि तैँले परमेश्वरमा विश्वास त गर्छस् तर परमेश्वरको ज्ञान पछ्याउँदैनस्, र परमेश्वरका अभिप्राय, उहाँको स्वभाव, र उहाँको कामको बारेमा तँसँग कुनै बुझाइ छैन भने, तँ केवल परमेश्वरको निम्ति भौँतारिने र अधिकांशले जे गर्छन् त्यही अनुसरण गर्ने अनुयायी मात्र हुन्छस्। त्यसलाई साँचो समर्पण पनि भन्न सकिन्न, साँचो आराधना त परको कुरा हो। साँचो आराधना कसरी हुन्छ त? निस्सन्देह नै, परमेश्वरलाई देख्ने र साँचो रूपमा परमेश्वरलाई चिन्नेहरू सबैले परमेश्वरको आराधना गर्छन् र उहाँको डर मान्छन्; तिनीहरू सबै दण्डवत् र आराधना गर्न बाध्य छन्। वर्तमान समयमा, देहधारी परमेश्वर काममा हुनुभएको बेला, उहाँको स्वभाव र उहाँसँग जे छ र उहाँ जो हुनुहुन्छ सो बारेमा मानिसहरूमा जति धेरै बुझाइ हुन्छ, तिनीहरूले त्यति नै धेरै यी कुराहरूलाई मूल्यवान् ठान्नेछन् र तिनीहरूले त्यति नै धेरै उहाँको डर मान्नेछन्। सामान्यतः मानिसहरूसँग परमेश्वरबारे जति थोरै बुझाइ हुन्छ, तिनीहरू त्यति नै धेरै बेपर्वाह हुन्छन् र त्यसै कारण तिनीहरूले परमेश्वरलाई मानवको रूपमा व्यवहार गर्छन्। यदि मानिसहरूले साँच्चै नै परमेश्वरलाई चिन्थे र देख्थे भने, तिनीहरू त्रासले काँप्थे र भुईँमा लम्पसार पर्थे। “मपछि आउनुहुने व्यक्ति मभन्दा शक्तिशाली हुनुहुन्छ, जसको जुत्ता बोक्न पनि म योग्य छैन” (मत्ती ३:११)—यूहन्नाले किन यसो भने त? भित्री रूपमा तिनीसँग परमेश्वरबारे गहन बुझाइ नभए तापनि, तिनलाई परमेश्वर तेजस्वी हुनुहुन्छ भन्ने थाहा थियो। आजभोलि कति जना मानिसहरू परमेश्वरको डर मान्न सक्षम छन् र? यदि तिनीहरूले उहाँको स्वभावको बारेमा जान्दैनन् भने, तिनीहरू कसरी परमेश्वरको डर मान्न सक्छन् र? यदि मानिसहरूले न त ख्रीष्टको सारको बारेमा जान्दछन् न त परमेश्वरको स्वभाव नै बुझ्छन् भने, तिनीहरू व्यावहारिक परमेश्वरको साँचो आराधना गर्न सक्षम हुने कुरै आउँदैन। यदि तिनीहरूले ख्रीष्टको साधारण र सामान्य बाहिरी रूप मात्र देख्छन् तर अझै पनि उहाँको सार जान्दैनन् भने, ख्रीष्टलाई साधारण मानिसको रूपमा लिन तिनीहरूलाई सहज हुन्छ। तिनीहरूले उहाँप्रति अनादरकारी मनोवृत्ति अपनाउन सक्छन् र उहाँलाई धोका दिन, उहाँको प्रतिरोध गर्न, उहाँविरुद्ध विद्रोह गर्न र उहाँको मूल्याङ्कन गर्न सक्छन्। तिनीहरू स्व-धर्मी हुन सक्छन् र तिनीहरूले उहाँका वचनहरूलाई गम्भीर रूपमा नलिन सक्छन्; तिनीहरूले परमेश्वरको विरुद्ध धारणाहरू, आलोचनाहरू र ईश्वरनिन्दा उत्पन्न गर्न सक्छन्। यी सवालहरूको निराकरण गर्न, एक व्यक्तिले ख्रीष्टको सार र ईश्वरत्वको बारेमा जान्नुपर्छ। यो परमेश्वरलाई जान्ने बारेको मुख्य पक्ष हो; यो व्यावहारिक परमेश्वरमाथि विश्वास गर्ने हरेक व्यक्ति प्रवेश गर्नुपर्ने र उसले प्राप्त गर्नुपर्ने कुरा हो।
—वचन, खण्ड ३। आखिरी दिनहरूका ख्रीष्टका वार्तालापहरू। भाग तीन
४५९. परमेश्वरमा विश्वास गर्नु र परमेश्वरलाई चिन्नु पूर्ण रूपमा स्वभाविक र न्यायोचित कुरा हो, र आज—देहधारी परमेश्वरले व्यक्तिगत रूपमा आफ्नो काम गरिरहनुभएको युगमा—परमेश्वरलाई चिन्ने अत्यन्तै राम्रो समय हो। परमेश्वरलाई सन्तुष्ट पार्नु भनेको परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझ्ने जगमा टेकेर हासिल गरिने कुरा हो, र परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझ्नका लागि, परमेश्वरबारे ज्ञान हुनु जरुरी छ। परमेश्वरबारे यो ज्ञान परमेश्वरमा विश्वास गर्ने व्यक्तिसँग हुनैपर्ने दर्शन हो; यो नै मानिसको परमेश्वरप्रतिको विश्वासको जग हो। यो ज्ञानको अभावमा, मानिसको परमेश्वरप्रतिको विश्वास खोक्रा धर्मसिद्धान्तहरूका बीचमा अस्पष्ट स्थितिमा रहनेछ। यस्ता मानिसहरूसँग परमेश्वरलाई पछ्याउने सङ्कल्प भए पनि, तिनीहरूले केही पनि प्राप्त गर्नेछैनन्। यस प्रवाहमा रहेर केही पनि प्राप्त नगर्नेहरू सबै हटाइनेछन्—तिनीहरू सबै आफू केही नगरी अरूको भरमा बाँच्ने मानिस हुन्। … यदि मानिस दर्शनहरू बोध गर्न सक्दैन भने, ऊ परमेश्वरको नयाँ काम बोध गर्न सक्दैन, र यदि मानिस परमेश्वरको नयाँ कामप्रति समर्पित हुन सक्दैन भने, मानिस परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझ्न असक्षम हुनेछ, र यसरी परमेश्वरबारे उसको ज्ञान शून्य बराबर हुनेछ। मानिसले परमेश्वरको वचन अभ्यास गर्नुअघि, उसले परमेश्वरको वचन जानेको हुनैपर्छ; अर्थात्, उसले परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझेको हुनैपर्छ। यसरी मात्रै परमेश्वरको वचनलाई सटीक रूपमा र परमेश्वरका अभिप्रायहरूअनुरूप अभ्यास गर्न सकिन्छ। यो सत्यता खोज्ने हरेक व्यक्तिले धारण गर्नैपर्ने कुरा हो, र यो परमेश्वरलाई चिन्ने प्रयास गर्ने हरेकले भोग्नैपर्ने प्रक्रिया पनि हो। परमेश्वरको वचनलाई चिन्ने प्रक्रिया नै परमेश्वरलाई चिन्ने प्रक्रिया हो। यो परमेश्वरको कामलाई चिन्ने प्रक्रिया पनि हो। त्यसकारण, दर्शनहरू जान्नुले देहधारी परमेश्वरको मानवता जान्नुलाई मात्र जनाउँदैन, यसमा त परमेश्वरको वचन र काम जान्ने कुरा पनि समावेश हुन्छ। परमेश्वरको वचनबाट मानिसहरूले परमेश्वरका अभिप्रायहरू बुझ्छन्, र परमेश्वरको कामबाट तिनीहरूले परमेश्वरको स्वभाव र परमेश्वर के हुनुहुन्छ भन्ने कुरा थाहा पाउँछन्। परमेश्वरमाथिको विश्वास परमेश्वरलाई चिन्ने पहिलो कदम हो। परमेश्वरप्रतिको यो प्रारम्भिक विश्वासबाट उहाँप्रतिको सबैभन्दा गहिरो विश्वाससम्म अघि बढ्ने प्रक्रिया नै परमेश्वरलाई चिन्ने प्रक्रिया हो, परमेश्वरको काम अनुभव गर्ने प्रक्रिया हो। यदि तँ परमेश्वरमा विश्वास गर्नका लागि मात्रै परमेश्वरमा विश्वास गर्छस्, र उहाँलाई चिन्नका लागि गर्दैनस् भने, तेरो विश्वासमा कुनै वास्तविकता छैन, र तेरो विश्वास शुद्ध बन्न सक्दैन—यसमा कुनै शङ्का छैन। यदि, परमेश्वरको काम अनुभव गर्दा, मानिसले बिस्तारै परमेश्वरलाई चिन्छ भने, उसको स्वभाव बिस्तारै परिवर्तन हुनेछ, र उसको विश्वास झन्-झन् साँचो बन्दै जानेछ। यसरी, जब मानिसले परमेश्वरमाथिको आफ्नो विश्वासमा सफलता हासिल गर्छ, तब उसले परमेश्वरलाई पूर्ण रूपमा प्राप्त गरेको हुनेछ। परमेश्वरले व्यक्तिगत रूपमा आफ्नो काम गर्नलाई दोस्रो पटक देह बन्नका लागि यति धेरै रगत-पसिना बगाउनुको कारण भनेको मानिसले उहाँलाई चिन्न र उहाँलाई देख्न सकोस् भनेर हो। परमेश्वरलाई चिन्नु[क] नै परमेश्वरको कामको अन्त्यमा हासिल गरिने अन्तिम परिणाम हो; यो परमेश्वरले मानवजातिसँग गर्ने अन्तिम माग हो। उहाँले यसो गर्नुको कारण भनेको उहाँको अन्तिम गवाहीको खातिर हो; मानिस अन्तिममा र पूर्ण रूपमा उहाँतर्फ फर्कन सकोस् भनेर उहाँ यो काम गर्नुहुन्छ। मानिसले परमेश्वरलाई चिनेर मात्रै परमेश्वरलाई प्रेम गर्न सक्छ, र परमेश्वरलाई प्रेम गर्न उसले परमेश्वरलाई चिन्नैपर्छ। उसले जसरी पछ्याए पनि, वा आफ्नो पछ्याइमार्फत उसले जे प्राप्त गर्ने आशा गरे पनि, उसले परमेश्वरबारे ज्ञान हासिल गर्न सक्नैपर्छ। यसरी मात्रै मानिसले परमेश्वरको हृदयलाई सन्तुष्ट पार्न सक्छ। परमेश्वरलाई चिनेर मात्रै मानिसले परमेश्वरमा साँचो विश्वास राख्न सक्छ, र परमेश्वरलाई चिनेर मात्रै ऊ साँचो रूपमा परमेश्वरको डर मान्न र उहाँप्रति समर्पित हुन सक्छ। परमेश्वरलाई नचिन्नेहरू परमेश्वरप्रतिको साँचो समर्पण र उहाँको डरमा कहिल्यै पुग्नेछैनन्। परमेश्वरलाई चिन्नुमा उहाँको स्वभाव चिन्ने, उहाँका अभिप्रायहरू बुझ्ने, र उहाँ के हुनुहुन्छ भनी चिन्ने कुरा पर्छन्। तैपनि व्यक्तिले जुनसुकै पक्ष चिने पनि, हरेकका लागि मानिसले मूल्य चुकाउनुपर्छ र समर्पित हुने सङ्कल्प आवश्यक पर्छ, जुनविना कोही पनि अन्तिमसम्म निरन्तर पछ्याइरहन सक्षम हुनेछैन।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरलाई चिन्नेहरू मात्र परमेश्वरका लागि साक्षी दिन सक्छन्
फूटनोटहरू:
क. मूल पाठमा “परमेश्वरलाई चिन्नेको कार्य” भनेर पढिन्छ।
४६०. परमेश्वरलाई जान्ने क्रममा सिकेको पाठको प्रभावलाई एक वा दुई दिनमा प्राप्त गर्न सकिँदैन: मानिसले निश्चय नै अनुभवहरू बटुल्नैपर्छ, कठिनाइहरू हुँदै जानैपर्छ, अनि साँचो समर्पणता हासिल गर्नैपर्छ। सबैभन्दा पहिला, परमेश्वरको कार्य अनि वचनबाट नै सुरु गर्। परमेश्वरको ज्ञानमा के संलग्न छ, यो ज्ञान कसरी प्राप्त गर्ने, अनि आफ्नो अनुभवमा परमेश्वरलाई कसरी देख्ने त्यो तैँले जान्नु अति नै आवश्यक छ। परमेश्वरलाई चिन्न बाँकी हुँदा हरेक व्यक्तिले गर्नुपर्ने कुरा यही नै हो। कसैले पनि परमेश्वरको कार्य र वचनहरूलाई एक झट्कामा पक्रन सक्दैन, अनि कसैले पनि छोटो समयावधिमा परमेश्वरको सम्पूर्णताको ज्ञानलाई प्राप्त गर्न सक्दैन। त्यसमा अनुभवको आवश्यक प्रक्रिया छ, जुनविना कसैले पनि परमेश्वरलाई चिन्न अथवा उहाँलाई इमान्दारितासित पछ्याउन सक्दैन। परमेश्वरले जति धेरै कार्य गर्नुहुन्छ, मानिसले त्यति नै बढी उहाँलाई चिन्ने गर्छ। परमेश्वरको कार्य मानिसको धारणाहरूभन्दा जति धेरै भिन्न छ, त्यति नै धेरै उहाँबारे मानिसको ज्ञान नवीकरण र गहिरो भएर जान्छ। यदि परमेश्वरको कार्य सँधैको लागि निश्चित र अपरिवर्तनशील रहन्थ्यो भने उहाँको बारेमा मानिसहरूसित धेरै ज्ञान हुने थिएन। उत्पत्तिको समय अनि वर्तमानको बीचमा, व्यवस्थाको युगमा परमेश्वरले के गर्नुभयो, अनुग्रहको युगको अवधिमा उहाँले के गर्नुभयो, अनि राज्यको युगमा उहाँले के गर्नुहुन्छ—तिमीहरू यी दर्शनहरूको बारेमा स्पष्ट हुनुपर्छ। तिमीहरूले परमेश्वरको कार्यलाई जान्नुपर्छ।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरलाई चिन्नेहरू मात्र परमेश्वरका लागि साक्षी दिन सक्छन्
४६१. पत्रुसले येशूलाई पछ्याउँदै गरेको समयमा, उनले उहाँको बारेमा धेरै किसिमका विचारहरू गर्ने र सधैं उनको आफ्नै दृष्टिकोणबाट उहाँको बारेमा न्याय गर्ने गर्दथे। आत्माको बारेमा पत्रुसको छुट्टै खालको बुझाई रहेको भए तापनि, केही हदसम्म उनको बुझाई स्पष्ट भने थिएन, त्यसैले गर्दा उनले यसो भनेः “स्वर्गीय पिताले पठाउनुभएको व्यक्तिलाई मैले पछ्याउनुपर्छ। पवित्र आत्माले चुन्नुभएको व्यक्तिलाई मैले चिन्नैपर्छ।” येशूले गर्नुभएका कामहरूलाई उनले बुझेका थिएनन् र ती कुराहरूको बारेमा उनलाई स्पष्ट भएको थिएन। उनले उहाँलाई पछ्याएको केही समयपछि, उहाँले गर्नुभएका कामहरू र भन्नुभएका कुराहरूप्रति साथै येशूमा समेत उनको चाख बढ्यो। येशूले माया र आदर दुवै गरेर प्रेरित गर्नुहुन्छ भन्ने कुरा उनले महशुस गरे; उनी उहाँसँग संगत गर्न र उहाँको छेउमा बस्न रुचाउँथे, र येशूका वचनहरू सुन्दा उनलाई आफ्नो खाँचो पूरा भएको र धेरै सहायता भएको महशुस हुन्थ्यो। उनले येशूलाई पछ्याएको समय अवधिमा, पत्रुसले उहाँको जीवनको बारेमा हरेक कुराहरू अवलोकन गर्थे र ती कुराहरूलाई आफ्नो हृदयमा लिन्थेः उहाँका व्यवहार, वचन, चालहरू, र अभिव्यक्तिहरू। येशू साधारण मानिसजस्तो हुनुहुन्नथ्यो भन्ने कुराहरूलाई उनले गहन रूपमा बुझेका थिए। उहाँको मानव स्वरूप एकदम सामान्य किसिमको भए तापनि, उहाँ मानिसका लागि प्रेम, कृपा, र सहिष्णुताले पूर्ण हुनुहुन्थ्यो। उहाँले गर्नुभएको वा भन्नुभएको हरेक कुरा अरू मानिसहरूका लागि ठूलो सहायता हुन्थ्यो, अनि पत्रुसले यो भन्दा अगाडि कहिल्यै नदेखेका कुराहरू येशूबाट देखे, कहिल्यै नपाएका कुराहरू येशूबाट पाए। उनले येशूसँग न त कुनै ठूलो कद न त कुनै असामान्य मानवता नै भएको देखे तापनि, उहाँमा साँच्चै असाधारण र असामान्य आभास थियो। पत्रुसले यस कुरालाई पूर्ण रूपले वर्णन गर्न नसके तापनि, उनले अरू कुनै मानिसले गरेका कार्यहरू भन्दा भिन्दै किसिमले येशूले गर्नुभएको कार्यहरू देख्न सकेका थिए, किनकि उहाँले गर्नुभएका कार्यहरू सामान्य मानिसहरूले गरेका कार्यहरूभन्दा निकै फरक हुन्थे। येशूसँग सम्पर्कमा आएको यस समयदेखि, पत्रुसले उहाँको व्यक्तित्व अरू सामान्य मानिसको भन्दा भिन्दै खालको भएको पनि देखेका थिए। उहाँ सधैँ स्थिर रूपमा आफ्नो काम गर्नुहुन्थ्यो, उहाँ कहिल्यै पनि हतार गर्ने, कुनै पनि विषयलाई बढाइ-चढाइ गर्ने, र न्यूनकृत गर्नुहुन्नथियो, अनि उहाँले आफ्नो जीवनलाई त्यस्तो ढंगले सञ्चालन गर्नुभयो, जसले एउटा व्यक्तित्वलाई प्रकट गर्दछ, जो सामान्य र प्रशंसनीय पनि थियो। कुराकानीमा, येशूले सिधा र शालीन रूपमा बोल्नुहुन्थ्यो, उहाँ सधैं हँसिलो र शान्त ढंगमा कुराकानी गर्नुहुन्थ्यो—तर उहाँले आफ्नो काम गरिरहँदा कहिले पनि आफ्नो इज्जत गुमाउनुभएन। येशू कहिलेकाँही चुपचाप रहनुहुन्थ्यो, तर अरू बेला उहाँ निरन्तर बोल्नुहुन्थ्यो भन्ने कुरा पत्रुसले देखे। कहिलेकाहीँ उहाँ यति प्रसन्न बन्नुहुन्थ्यो कि उहाँ ढुकुर जस्तै फुर्तिलो र जीवन्त रूपमा उफ्रिरहेको देखिनुहुन्थ्यो, र अरूबेला उहाँ यति धेरै दुःखी बन्नुहुन्थ्यो कि उहाँ बोल्नु नै हुँदैनथ्यो, अनगिन्ती कष्टहरू सहेका आमाझैँ शोकले ग्रसित देखिनुहुन्थ्यो। कहिलेकाहीँ उहाँ शत्रुलाई मार्न धावा बोलिरहेको बहादुर सिपाही जस्तै क्रोधित हुनुहुन्थ्यो वा कुनै अवसरहरूमा गर्जने सिंह समान देखिनुहुन्थ्यो। कहिलेकाहीँ उहाँ हाँस्नुहुन्थ्यो; अरूबेला उहाँ प्रार्थना गर्नुहुन्थ्यो, र रुनुहुन्थ्यो। येशूले जस्तोसुकै व्यवहार गर्नुभएता पनि, पत्रुसमा उहाँप्रति असीमित प्रेम र आदर बढ्न थाल्यो। येशूको हाँसोले उनलाई खुशीले भरिदिएको थियो, उहाँको दुःखले उनलाई शोकमा डुबाएको थियो, उहाँको क्रोधले उनलाई डर लाग्थ्यो, उहाँको दया, क्षमा, र मानिसहरूलाई गरेको कडा मागहरूले उनलाई येशूलाई साँच्चै प्रेम गर्ने तुल्यायो र उनमा उहाँको साँचो डर र तृष्णा उत्पन्न गरायो। वास्तवमा, येशूसँग धेरै वर्ष विताई नसक्दै उनले विस्तारै यी सबै कुरा महशुस गरे।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। पत्रुसले येशूलाई कसरी चिने
४६२. यदि तँ परमेश्वरलाई चिन्न, उहाँको बारेमा साँचो रूपमा जान्न, उहाँलाई साँचो रूपमा बुझ्न चाहन्छस् भने, आफूलाई केवल परमेश्वरको कार्यका तीन चरणहरूमा वा उहाँले विगतमा गर्नुभएका कार्यका कथाहरूमा सीमित नगर्। यदि तैँले उहाँलाई त्यो तरिकाले जान्न चाहन्छस् भने, तैँले परमेश्वरमाथि सीमितता लगाउँदै छस्, उहाँलाई नियन्त्रण गर्दै छस्। तैँले परमेश्वरलाई एकदमै सानो केही कुराको रूपमा हेर्दै छस्। त्यसो गर्नाले मानिसहरूलाई कसरी प्रभाव पर्न सक्छ? तँ कहिल्यै पनि परमेश्वरको अद्भूतता वा सर्वोच्चता जान्न सक्षम हुनेछैनस्, न त उहाँको शक्ति र सर्वशक्तिमान्ता र उहाँको अख्तियारको क्षेत्रको बारेमा नै जान्न सक्नेछस्। यस्तो बुझाइले परमेश्वर नै सबै थोकको सार्वभौम हुनुहुन्छ भन्ने तथ्यलाई स्विकार्ने तेरो क्षमताका साथै परमेश्वरको साँचो परिचय र हैसियतसम्बन्धी तेरो ज्ञानलाई प्रभावित तुल्याउनेछ। अर्को शब्दमा, यदि परमेश्वरसम्बन्धी तेरो बुझाइको दायरा सीमित भएमा, तैँले प्राप्त गर्ने सक्ने कुरा पनि सीमित नै हुन्छ। त्यस कारणले गर्दा, तैँले आफ्नो दायरा फराकिलो पार्नुपर्छ र आफ्ना क्षितिजहरू विस्तार गर्नुपर्छ। तैँले यो कुरालाई सम्पूर्ण रूपमा बुझ्ने कोसिस गर्नुपर्छ—परमेश्वरको कार्यको दायरा, उहाँको व्यवस्थापन, उहाँको शासन, अनि उहाँले व्यवस्थापन र शासन गर्नुहुने सबै कुराहरू। यी कुराहरूमार्फत तैँले परमेश्वरका कार्यहरूको बरेमा बुझ्न सक्नुपर्छ। यस्तो बुझाइ भएमा, तैँले थाहै नपाई, परमेश्वरले सबै थोकमाथि शासन गर्नुहुन्छ, तिनीहरूको व्यवस्थापन गर्नुहुन्छ र तिनीहरूलाई आवश्यक कुराहरू प्रदान गर्नुहुन्छ भन्ने कुरा महसुस गर्नेछस् र तैँले आफू पनि यी सबै थोकको एक हिस्सा र एक सदस्य भएको पनि साँचो रूपले महसुस गर्नेछस्। परमेश्वरले सबै थोकका लागि आवश्यक कुराहरू प्रदान गर्नुहुने भएकोले, तैँले पनि परमेश्वरको शासन र प्रावधान स्वीकार गरिरहेको छस्। यो एक तथ्य हो जसलाई कसैले पनि नकार्न सक्दैन।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ८
४६३. मानिसहरूको हृदयमा परमेश्वरबारे जति बुझाइ हुन्छ, उहाँले तिनीहरूको हृदयमा ओगट्ने स्थान पनि त्यति नै हुन्छ। तिनीहरूको हृदयमा परमेश्वरबारे ज्ञानको मात्रा जति ठूलो हुन्छ, तिनीहरूको हृदयमा परमेश्वर पनि त्यति नै महान् हुनुहुन्छ। यदि तैँले चिनेका परमेश्वर खोक्रो र अस्पष्ट हुनुहुन्छ भने, तैँले विश्वास गर्ने परमेश्वर पनि खोक्रो र अस्पष्ट नै हुनुहुन्छ। तैँले चिन्ने परमेश्वर तेरो आफ्नै बुझाइको दायरामा सीमित हुनुहुन्छ र साँचो परमेश्वर स्वयम्सँग उहाँको कुनै सम्बन्ध हुँदैन। तसर्थ, परमेश्वरका व्यावहारिक कार्यहरू थाहा पाउनु, परमेश्वरको व्यावहारिकता र उहाँको सर्वशक्तिमान्ता थाहा पाउनु, परमेश्वर स्वयम्को साँचो पहिचान थाहा पाउनु, उहाँसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यो थाहा पाउनु, यावत् थोकमाझ उहाँले प्रकट गरेका कार्यहरू थाहा पाउनु—परमेश्वरको ज्ञानलाई पछ्याउने हरेक व्यक्तिका निम्ति यी धेरै महत्त्वपूर्ण छन्। मानिसहरू सत्यता वास्तविकतामा प्रवेश गर्न सक्छन् कि सक्दैनन् भन्ने कुरासँग ती कुराको प्रत्यक्ष सम्बन्ध हुन्छ। यदि तँ परमेश्वरबारे तेरो बुझाइलाई शब्दहरूमा मात्र सीमित राख्छस् भने, यदि तँ त्यसलाई तेरा आफ्नै स-साना अनुभवहरूमा, तैँले हिसाबकिताब गर्ने परमेश्वरको अनुग्रहमा वा परमेश्वरप्रति तेरा स-साना गवाहीहरूमा सीमित राख्छस् भने, म त भन्छु, तैँले विश्वास गर्ने परमेश्वर बिलकुलै साँचो परमेश्वर स्वयम् हुनुहुन्न। तैँले विश्वास गर्ने परमेश्वर काल्पनिक परमेश्वर हुनुहुन्छ, साँचो परमेश्वर हुनुहुन्न भनेर पनि भन्न सकिन्छ। किनभने उहाँ एउटै साँचो परमेश्वर हुनुहुन्छ जो सबै थोकमाथि सार्वभौमिकता राख्नुहुन्छ, हरेक थोकमाझ हिँड्नुहुन्छ र हरेक थोकको व्यवस्थापन गर्नुहुन्छ। सारा मानवजाति र सबै थोकको भवितव्य आफ्नै हातमा राख्ने उहाँ नै हुनुहुन्छ। मैले कुरा गरिरहेका परमेश्वरका काम र कार्यहरू मानिसहरूको सानो अंशमा मात्र सीमित छैनन्। अर्थात्, ती अहिले उहाँलाई पछ्याउने मानिसहरूमा मात्र सीमित छैनन्। उहाँका कार्यहरू यावत् थोकमाझ, यावत् थोकको अस्तित्वमा र यावत् थोकको परिवर्तनका नियमहरूमा प्रकट हुन्छन्। यदि तँ परमेश्वरले सृष्टि गरेका यावत् थोकमाझ उहाँको कुनै पनि कार्यलाई देख्न वा चिन्न सक्दैनस् भने, तँ उहाँको कुनै पनि कार्यको गवाही दिन सक्दैनस्। यदि तँ परमेश्वरको गवाही दिन सक्दैनस् भने, यदि तँ पहिले जसरी नै आफूले चिनेको सानो तथाकथित परमेश्वर, तेरा आफ्नै विचारहरूमा सीमित र तेरो दिमागको साँघुरो घेराभित्र मात्र रहनुहुने परमेश्वरबारे निरन्तर बोल्छस् भने, यदि तँ त्यस प्रकारको परमेश्वरबारे कुरा गरिरहन्छस् भने, परमेश्वरले तेरो आस्थालाई कहिल्यै अनुमोदन गर्नुहुनेछैन। जब तँ परमेश्वरको गवाही दिन्छस्, यदि तँ परमेश्वरको गवाही दिँदा उहाँको अनुग्रहमा कसरी रमाउँछस्, उहाँको अनुशासन र ताडनालाई तँ कसरी स्विकार्छस्, तँ कसरी उहाँका आशिष्हरूको आनन्द लिन्छस् भन्ने आधारमा मात्र सीमित रहन्छस् भने, त्यो कतै पनि पर्याप्त हुँदैन र उहाँलाई सन्तुष्ट पार्ने कुराको नजिकसमेत पुग्दैन। यदि तँ उहाँका अभिप्रायहरूसँग मिल्ने तरिकाले परमेश्वरको गवाही दिन चाहन्छस्, साँचो परमेश्वर स्वयम्को गवाही दिन चाहन्छस् भने, तैँले उहाँका कार्यहरूबाट परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जो हुनुहुन्छ त्यसलाई देख्नुपर्छ। सबै कुरामाथि परमेश्वरको नियन्त्रणबाट तैँले परमेश्वरको अख्तियार देख्नुपर्छ, र तैँले उहाँ सारा मानवजातिलाई कसरी भरणपोषण गर्नुहुन्छ भन्ने तथ्य देख्नुपर्छ। यदि तँ आफ्नो दैनिक जीविका र तेरो जीवनका आवश्यकताहरू परमेश्वरबाट आउँछन् भनेर मात्र स्वीकार गर्छस्, तर परमेश्वरले सारा मानवजातिको भरणपोषणका लागि आफ्नो सृष्टिका सबै थोक जुटाउनुभएको छ र यावत् थोकमाथि सार्वभौमिकता राखेर उहाँ सारा मानवजातिलाई अगुवाइ गर्दै हुनुहुन्छ भन्ने तथ्यलाई देख्न सक्दैनस् भने, तैँले कहिल्यै परमेश्वरको गवाही दिन सक्नेछैनस्। यो सबै भन्नुपछाडिको मेरो उद्देश्य के हो? मैले यस्तो गरेँ ताकि तिमीहरूले यसलाई हल्का रूपमा नलेओ, मैले बोलेका यी विषयहरू तिमीहरूको व्यक्तिगत जीवन प्रवेशसित अप्रासङ्गिक छन् भनेर गलत तवरले विश्वास नगर र यी विषयहरूलाई एक किसिमको ज्ञान वा सिद्धान्तको रूपमा मात्र नलेओ। यदि मैले भनेको कुरालाई त्यस किसिमको मनोवृत्तिको साथ सुन्यौ भने, तिमीहरूले एउटा कुरा पनि प्राप्त गर्नेछैनौ। तिमीहरूले परमेश्वरलाई चिन्ने यो महान् मौका गुमाउनेछौ।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ९
४६४. मानिस विज्ञान र सारा कुराहरू नियमित गर्ने नियमहरूको बारेमा आफ्नो अनुसन्धानको गहिराइमा जान सक्ने भए तापनि, त्यो अनुसन्धानको दायरा सीमित छ, जबकि परमेश्वरले सबै कुराको नियन्त्रण गर्नुहुन्छ, जुन मानिसको निम्ति एक अनन्त नियन्त्रण हुन्छ। परमेश्वरको सबैभन्दा सानो कार्यको अनुसन्धान गर्दा पनि साँचो परिणामहरू प्राप्त नगरीकनै मानिसको सम्पूर्ण जीवन खर्च हुन सक्छ। यसैले, यदि तैँले परमेश्वरको अध्ययन गर्न आफ्नो ज्ञान र आफूले सिकेको कुरा मात्र प्रयोग गर्छस् भने तँ कहिल्यै पनि परमेश्वरलाई चिन्न वा बुझ्न सक्षम हुनेछैनस्। तर यदि तैँले सत्यको खोजी र परमेश्वरको खोजी गर्ने मार्गको छनोट गर्छस् र उहाँलाई चिन्ने दृष्टिकोणबाट परमेश्वरलाई हेर्छस् भने, तैँले एकदिन, परमेश्वरका कार्यहरू र बुद्धि एकैपटक सबैतिर छन् भन्ने पहिचान गर्नेछस् र परमेश्वरलाई किन सबै कुराहरूको सार्वभौम र सबै कुराहरूको जीवनको स्रोत भनिएको हो भन्ने जान्नेछस्। तैँले जति धेरै यस्तो बुझाइ प्राप्त गर्छस्, त्यति नै धेरै परमेश्वरलाई सारा कुराहरूको सार्वभौम किन भनिएको हो भन्ने बुझ्नेछस्। तँलगायत सारा कुराहरू र हरेक कुराले निरन्तर रूपमा परमेश्वरको भरणपोषणको स्थिर प्रवाह प्राप्त गरिरहेका छन्। तैँले यस संसारमा र यस मानवजातिमाझ सारा कुराहरूको अस्तित्वलाई शासन, व्यवस्थापन र कायम गर्ने क्षमता र सार परमेश्वरबाहेक अरू कोहीसँग छैन भन्ने पनि स्पष्ट रूपले महसुस गर्न सक्नेछस्। जब तँ यस बुझाइमा आइपुग्छस्, तैँले परमेश्वर तेरो परमेश्वर हुनुहुन्छ भनेर साँचो रूपले पहिचान गर्नेछस्। जब तँ यस बिन्दुमा आइपुग्छस्, तैँले साँचो रूपले परमेश्वरलाई स्वीकार गरेको र उहाँलाई तेरो परमेश्वर अनि तेरो सार्वभौम हुन अनुमति दिएको हुनेछस्। जब तैँले यस्तो बुझाइ प्राप्त गरेको हुन्छस् र तेरो जीवन यस्तो बिन्दुमा पुगेको हुन्छ, परमेश्वरले अबउप्रान्त तेरो परीक्षा र न्याय गर्नुहुनेछैन, न त उहाँले तँलाई कुनै मापदण्ड नै दिनुहुनेछ, किनकि तैँले परमेश्वरलाई बुझ्नेछस्, उहाँको हृदयलाई चिन्नेछस् र तेरो हृदयमा परमेश्वरलाई साँचो रूपले स्वीकार गरेको हुनेछस्।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ८
४६५. मानिसहरू प्रायजसो परमेश्वरलाई चिन्नु त्यति सजिलो कुरा होइन भन्छन्। तैपनि, म भन्छु परमेश्वरलाई चिन्नु त्यति कठिन कुरा होइन, किनभने मानिसले देखोस् भनेर परमेश्वरले बारम्बार आफ्ना कार्यहरू देखाउनुहुन्छ। मानवजातिसँगको आफ्नो कुराकानीलाई उहाँले कहिल्यै पनि रोक्नुभएको छैन, अनि उहाँले आफूलाई मानिसबाट कहिल्यै पनि ढाकछोप गर्नुभएको छैन, न त उहाँले आफूलाई लुकाउनु नै भएको छ। उहाँका सोचाइ, विचार, वचन अनि कार्य सबै नै मानवजातिका निम्ति प्रकट गरिन्छन्। त्यसकारण, जबसम्म मानिसले परमेश्वरलाई चिन्ने चाहना गर्छ, उसले उहाँलाई सबै किसिमका माध्यम र तरिकाबाट बुझ्न र चिन्न सक्छ। मानिसले परमेश्वर जानी-जानी ऊबाट टाढा हुनुभएको छ, उहाँले जानी-जानी आफूलाई मानवजातिबाट लुकाउनुभएको छ, उहाँलाई बुझ्न र चिन्न मानिसलाई दिने कुनै अभिप्राय उहाँसँग छैन भनेर अन्धाधुन्ध विचार गर्नुको कारण के हो भने, परमेश्वर को हुनुहुन्छ भन्ने कुरा उसलाई थाहा छैन, न त उसले परमेश्वरलाई बुझ्ने इच्छा नै गर्छ। त्योभन्दा पनि बढी, मानिसले सृष्टिकर्ताका विचार, वचन वा कार्यप्रति चासो नै दिँदैन…। साँचो रूपमा भन्दा, सृष्टिकर्ताका वचन वा कार्यहरूलाई ध्यान दिन र बुझ्नको लागि यदि व्यक्तिले आफ्नो फुर्सतको समय मात्रै प्रयोग गर्छ भने पनि, र सृष्टिकर्ताका विचार र उहाँको हृदयको आवाजलाई तिनीहरूले थोरै मात्रै ध्यान दिन्छन् भने पनि, सृष्टिकर्ताका विचार, वचन र कार्य खुल्ला र पारदर्शी छन् भन्ने कुराको महसुस गर्न त्यो व्यक्तिलाई कठिनाइ हुनेछैन। त्यसरी नै, सृष्टिकर्ता सधैँ मानिसको बीचमा हुनुहुन्छ, उहाँ सधैँ मानिस र यावत् थोकसँग कुराकानी गर्नुहुन्छ, र उहाँले हरेक दिन नयाँ-नयाँ कार्यहरू गरिरहनुभएको छ भन्ने महसुस गर्न त्यति धेरै प्रयासको आवश्यकता पर्नेछैन। उहाँको सार र स्वभाव मानिससँगको उहाँको कुराकानीमा व्यक्त हुन्छन्; उहाँका सोचाइ र विचार पूर्ण रूपमा उहाँका कार्यहरूमा प्रकट हुन्छन्; उहाँले मानवजातिलाई सँधैभरि साथ दिनुहुन्छ र अवलोकन गर्नुहुन्छ। उहाँ यावत् थोक र मानवजातिलाई चुपचाप यसो भन्न आफ्ना मौन वचनहरू प्रयोग गर्नुहुन्छ: “म स्वर्गहरूमा छु, अनि म यावत् थोकका बीचमा छु। म कुरिरहेको छु; म पर्खिरहेको छु; म तेरो छेउमा छु…।” उहाँका हात न्यानो र दह्रिला छन्; उहाँका पाइलाहरू हल्का छन्; उहाँको आवाज कोमल र सुमधुर छ; उहाँको स्वरूप हजारौँ पटक आवत-जावत गर्दै सारा मानवजातिलाई घेरेर रहन्छ; उहाँको मुहार सुन्दर र कोमल छ। उहाँ कहिल्यै छोडेर जानुभएको छैन, कहिल्यै हराउनुभएको छैन। दिन-रात, उहाँ निरन्तर मानवजातिको साथमा रहनुहुन्छ, उनीहरूको छेउबाट कहिल्यै जानुहुन्न।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय २
४६६. जब मानिसहरूले परमेश्वरलाई बुझ्दैनन् अनि उहाँको स्वभाव जान्दैनन्, तब तिनीहरूको हृदय उहाँप्रति कहिल्यै साँचो रूपमा खुल्न सक्दैन। तिनीहरूले परमेश्वरलाई बुझेपछि, तिनीहरूसँग उहाँको हृदयप्रति समझदारी देखाउने र त्यसको स्वाद लिने रुचि र आस्था हुनेछ। जब तँ परमेश्वरको हृदयप्रति समझदारी देखाउँछस् र त्यसको स्वाद लिन्छस्, तब तेरो हृदय बिस्तारै अलि-अलि गर्दै उहाँसामु खुल्दै जानेछ। जब तेरो हृदय उहाँसामु खुल्छ, तब तैँले परमेश्वरसित लेनदेनहरू गर्ने तेरा प्रयासहरू, परमेश्वरसितको तेरा मागहरू, अनि तेरा आफ्नै अत्यधिक चाहनाहरू कति लज्जास्पद र नीच रहेछन् भनी महसुस गर्नेछस्। जब तेरो हृदय परमेश्वरप्रति साँचो रूपमा खुल्छ, तब तैँले उहाँको हृदय एकदमै अतुलनीय विशालताको संसार हो भनी देख्नेछस्, अनि साथसाथै तँ आफूले पहिले कहिल्यै अनुभव नगरेको क्षेत्रभित्र प्रवेश गर्नेछस्। यस क्षेत्रमा कुनै धोका हुँदैन, कुनै छल हुँदैन, कुनै अन्धकार अनि कुनै दुष्टता हुँदैन। त्यहाँ निष्कपट र विश्वासयोग्यता मात्र हुन्छ; ज्योति र सत्यनिष्ठा मात्र हुन्छ; धार्मिकता र दया मात्र हुन्छ। यो प्रेम र ख्यालले भरिपूर्ण हुन्छ, कृपा र सहिष्णुताले भरिपूर्ण हुन्छ, अनि यसले तँलाई जीवित हुनुको खुसी र आनन्द अनुभव गर्न सक्षम बनाउँछ। तैँले परमेश्वरप्रति आफ्नो हृदय खोल्दा, परमेश्वरले यिनै कुराहरू तँलाई प्रकट गरिदिनुहुनेछ। यो अतुलनीय विशालताको संसार परमेश्वरको बुद्धि र सर्वशक्तिमान्ताले भरिपूर्ण छ; यो उहाँको प्रेम र अख्तियारले पनि भरिपूर्ण छ। यहाँ तैँले परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, कुन कुराले परमेश्वरलाई आनन्दित तुल्याउँछ, कुन कुराले उहाँलाई चिन्तित तुल्याउँछ, कुन कुराले उहाँलाई दुःखी बनाउँछ, कुन कुराले उहाँको रिसलाई जगाउँछ भन्ने कुराको हरेक पक्ष देख्न सक्छस्…। आफ्नो हृदय खोल्ने र परमेश्वरलाई भित्र आउन दिने हरेक व्यक्तिले यही कुरा देख्न सक्छ। जब तँ परमेश्वरसामु आफ्नो हृदय खोल्छस्, तब मात्र उहाँ त्यसभित्र प्रवेश गर्न सक्नुहुन्छ। जब परमेश्वर तेरो हृदयमा प्रवेश गर्नुभएको हुन्छ, तब मात्र तँ परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, सो देख्न सक्छस्, अनि तँप्रतिका उहाँका अभिप्रायहरू देख्न सक्छस्। त्यस समयमा, तैँले परमेश्वरबारे सबै कुरा अत्यन्तै बहुमूल्य छ, उहाँसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, त्यो कदर गर्न लायक छ भनी पत्ता लगाउनेछस्। त्यसको तुलनामा, तेरो वरिपरि रहेका मानिस, घटना र कामकुराहरू, तेरा प्रियजनहरू, तेरो जीवनसाथी, अनि तैँले प्रेम गर्ने थोकहरू समेत तेरा लागि उल्लेख गर्न निकै अयोग्य, निकै महत्त्वहीन, र निकै नीच हुन्छन्। तैँले कुनै पनि भौतिक वस्तुले तँलाई फेरि तान्न, अथवा तँलाई फेरि त्यसका निम्ति कुनै मूल्य चुकाउन लगाउन सक्नेछैन भन्ने महसुस गर्नेछस्। परमेश्वरको नम्रतामा तैँले उहाँको महान्ता र उहाँको सर्वोच्चता देख्नेछस्। अझ बढी, तैँले पहिले एकदम सानो ठानेको परमेश्वरको कुनै काममा उहाँको अनन्त बुद्धि तथा उहाँको सहनशीलता, साथै तँप्रति उहाँले देखाउने धैर्य, सहिष्णुता, र बुझाइ देख्नेछस्। यसले तँभित्र उहाँका निम्ति आराधना उत्पन्न गराउनेछ। त्यस दिन, तैँले मानवजाति कस्तो अशुद्ध संसारमा बाँचिरहेका रहेछन् भन्ने कुरा, अनि चाहे तेरो साथमा रहेका मानिसहरू होऊन् वा तेरो वरपर घट्ने घटनाहरू होऊन्, अथवा तैँले प्रेम गर्ने मानिसहरू होऊन्, तँप्रतिको तिनीहरूको प्रेम होस्, तिनीहरूको तथाकथित सुरक्षा वा तँप्रतिको फिक्री होस्, तीमध्ये कुनै पनि कुरा उल्लेख गर्न योग्य छैन भन्ने महसुस गर्नेछस्—परमेश्वर मात्र तेरो सबैभन्दा प्रिय अनि तेरो सबैभन्दा बहुमूल्य खजाना हुनुहुन्छ। जब त्यो दिन आउँछ, तब म यसो भन्ने केही मानिस हुनेछन् भन्ने विश्वास गर्छु: “परमेश्वरको प्रेम अत्यन्त महान् छ, अनि उहाँको सार अत्यन्त पवित्र छ। परमेश्वरमा कुनै छलीपन छैन, कुनै दुष्टता, कुनै ईर्ष्या, कुनै कलह छैन, बरु धार्मिकता र साँचोपन मात्रै छ। परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ, ती सबै कुराको मानवहरूले तृष्णा गर्नुपर्छ र मानवहरूले त्यसलाई पछ्याउनुपर्छ र त्यसको अभिलाषा पनि राख्नुपर्छ।” यो हासिल गर्ने मानवजातिको क्षमता कुन आधारमाथि बनेको हुन्छ? यो परमेश्वरको स्वभावबारे तिनीहरूको बुझाइमाथि, परमेश्वरको सारबारे तिनीहरूको बुझाइमाथि बनेको हुन्छ। त्यसैले, परमेश्वरको स्वभाव अनि उहाँसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ भन्ने कुरा बुझ्नु हरेक व्यक्तिका निम्ति एउटा जीवनभरिको पाठ हो; यो आफ्नो स्वभाव परिवर्तन गर्न खोज्ने र परमेश्वरलाई चिन्न खोज्ने हरेक व्यक्तिद्वारा जीवनभर पछ्याइने लक्ष्य पनि हो।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वरको काम, परमेश्वरको स्वभाव र परमेश्वर स्वयम् ३
४६७. परमेश्वर स्वयम् भनेको परमेश्वर स्वयम् नै हुनुहुन्छ, र उहाँ कहिल्यै सृजित प्राणी बन्नुहुनेछैन। उहाँ सृजित प्राणीहरूको सदस्य बन्नुभयो भने पनि, उहाँको अन्तर्निहित स्वभाव र उहाँको सार परिवर्तन हुनेछैन। त्यसकारण, परमेश्वरलाई चिन्नु र कुनै वस्तुलाई चिन्नु एउटै कुरा होइन; परमेश्वरलाई चिन्नु भनेको कुनै पनि कुरालाई चिरफार गर्नु होइन, न त यो कुनै व्यक्तिलाई बुझ्नु जस्तो नै हो। यदि तँ परमेश्वरलाई चिन्नका लागि वस्तुलाई चिन्ने वा व्यक्तिलाई बुझ्ने आफ्नो अवधारणा वा विधि प्रयोग गर्छस् भने, तैँले कहिल्यै परमेश्वरलाई चिन्न सक्नेछैनस्। परमेश्वरलाई चिन्ने कार्य अनुभव वा कल्पनाहरूमा निर्भर हुन सक्दैन, त्यसकारण तैँले कहिल्यै परमेश्वरमाथि आफ्नो अनुभव वा आफ्ना कल्पनाहरू लाद्नु हुँदैन। तेरो अनुभव र तेरा कल्पनाहरू जति नै समृद्ध भए पनि, ती अझै पनि सीमित नै हुन्छन्। अझ भन्नुपर्दा, तेरा कल्पनाहरू तथ्यहरूसँग मेल खाँदैनन्, झन् सत्यतासँग मेल खाने त कुरै नगरौँ, अनि ती परमेश्वरको साँचो स्वभाव र सारसँग पनि मिल्दैनन्। यदि तँ परमेश्वरको सार बुझ्नका लागि आफ्ना कल्पनाहरूमा भर पर्छस् भने, तँ कहिल्यै सफल हुनेछैनस्। एउटै मार्ग यो हो: परमेश्वरबाट आउने सबै कुरा स्वीकार गर्, त्यसपछि यसलाई क्रमिक रूपमा अनुभव गर् र चिन्। तेरो सहकार्यका कारण अनि सत्यताप्रतिको तेरो भोक र तिर्खाका कारण, परमेश्वरले उहाँलाई साँचो रूपमा बुझ्न र चिन्नका लागि तँलाई अन्तर्दृष्टि दिने दिन आउनेछ।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय २
४६८. “परमेश्वरको डर मान्नु र दुष्टताबाट अलग बस्नु” र परमेश्वरलाई चिन्नु असङ्ख्य धागोद्वारा अटुट रूपमा जोडिएका छन्, र ती कुराबीचको सम्बन्ध आफैमा प्रस्ट छ। यदि तँ दुष्टताबाट अलग बस्न चाहन्छस् भने, तँसँग पहिला परमेश्वरको साँचो डर हुनैपर्छ; यदि तँ परमेश्वरको साँचो डर मान्न चाहन्छस् भने, तँसँग पहिला परमेश्वरको साँचो ज्ञान हुनैपर्छ; यदि तँ परमेश्वरको ज्ञान प्राप्त गर्न चाहन्छस् भने, तैँले पहिला परमेश्वरका वचनहरू अनुभव गर्न, परमेश्वरका वचनहरूको वास्तविकतामा प्रवेश गर्न, परमेश्वरको ताडना र अनुशासन, उहाँको सजाय र न्याय अनुभव गर्न जरुरी छ; यदि तँ परमेश्वरका वचनहरू अनुभव गर्न चाहन्छस् भने, तँ पहिला परमेश्वरका वचनहरूसँग आमनेसामने आउन, परमेश्वरसँग आमनेसामने आउन जरुरी छ, र तैँले परमेश्वरलाई मानिस, घटना र कामकुराहरू, साथै सबै प्रकारका वातावरण खडा गर्न अनुरोध गर्न जरुरी छ, ताकि तैँले उहाँका वचनहरू अनुभव गर्ने अवसरहरू पाउन सकेस्; यदि तँ परमेश्वर र उहाँका वचनहरूसँग आमनेसामने आउन चाहन्छस् भने, तँसँग पहिला सरल र इमानदार हृदय, सत्यतालाई स्वीकार गर्ने मनोवृत्ति, कष्ट सहने सङ्कल्प, दुष्टताबाट अलग बस्ने दृढता र साहस, अनि साँचो सृजित प्राणी बन्ने चाहना हुनैपर्छ…। यसरी, चरणबद्ध तरिकाले अघि बढ्दै, तँ परमेश्वरसँग झन्-झन् नजिकिनेछस्, तेरो हृदय अझ शुद्ध हुँदै जानेछ, र तैँले परमेश्वरलाई चिन्न थालेपछि तेरो जीवन र तँ जीवित हुनुको मूल्य झन् बढी अर्थपूर्ण र झन् बढी उज्ज्वल हुँदै जानेछ। एक दिन आउनेछ जुन दिन तैँले सृष्टिकर्ता अबउप्रान्त प्रहेलिका हुनुहुन्न, सृष्टिकर्ता तँबाट कहिल्यै लुक्नुभएको छैन, सृष्टिकर्ताले तँबाट आफ्नो मुहार कहिल्यै लुकाउनुभएको छैन, सृष्टिकर्ता तँदेखि टाढा हुनुहुन्न, सृष्टिकर्ता उप्रान्त तैँले दिन-रात तृष्णा मात्रै गर्न सक्ने तर तेरा इन्द्रियहरूले बोध गर्न नसक्ने जन हुनुहुन्न, उहाँ त तेरो छेउमा साँच्चिकै र वास्तविक रूपमा तँलाई पहरा दिँदै हुनुहुन्छ, उहाँ तेरो जीवनलाई आपूर्ति गर्दै हुनुहुन्छ, र तेरो नियतिलाई नियन्त्रण गर्दै हुनुहुन्छ भनी महसुस गर्नेछस्। तैँले उहाँ टाढा क्षितिजमा हुनुहुन्न, न त उहाँले आफैलाई उच्च बादलहरूमा नै लुकाउनुभएको छ, उहाँ त तेरो छेउमै हुनुहुन्छ, उहाँ तेरा सबै कुरामाथि सार्वभौमिकता राख्दै हुनुहुन्छ, र उहाँ नै तेरो सबै कुरा र एक मात्र हुनुहुन्छ भनेर महसुस गर्नेछस्। यस्तो परमेश्वरले तँलाई हृदयदेखि उहाँलाई प्रेम गर्ने र सम्मान गर्ने, उहाँप्रति लगाव महसुस गर्ने, उहाँसँग नजिक हुने, उहाँको प्रशंसा गर्ने, उहाँलाई गुमाउन डर मान्ने, र अबदेखि उहाँलाई त्याग्न, उहाँविरुद्ध विद्रोह गर्न, वा उहाँलाई छल्न वा टाढा राख्न अनिच्छुक हुने तुल्याउनुहुन्छ। तँ उहाँलाई ख्याल गर्न मात्र चाहन्छस्, तँ उहाँप्रति समर्पित हुन, उहाँले दिनुभएका सबै थोकको पैँचो तिर्न, र उहाँको प्रभुत्वप्रति समर्पित हुन मात्र चाहन्छस्। तँ उहाँद्वारा मार्गदर्शित हुन, उहाँबाट भरणपोषण पाउन, र उहाँको निगरानी र सुरक्षामा रहन इन्कार गर्न छोड्छस्, तँसम्बन्धी उहाँको सार्वभौमिकता र प्रबन्धहरूलाई प्रतिरोध गर्न छोड्छस्। तँ उहाँलाई पछ्याउन, उहाँलाई साथ दिन मात्र इच्छा गर्छस्; तँ उहाँलाई तेरो एक मात्र जीवनका रूपमा स्वीकार गर्ने, उहाँलाई तेरो एक मात्र प्रभु, तेरो एक मात्र परमेश्वरका रूपमा स्वीकार गर्ने मात्र इच्छा गर्छस्।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। प्रस्तावना
