ग. परमेश्वरको पवित्रताको सम्बन्धमा
५६९. सबैभन्दा पिछडिएको र फोहोरी ठाउँमा देहधारण गरेर मात्रपरमेश्वरले आफ्नो पवित्र र धर्मी स्वभाव सम्पूर्ण रूपमा प्रकट गर्न सक्नुहुन्छ। अनि उहाँको धर्मी स्वभाव केमार्फत प्रकट हुन्छ? यो उहाँले मानिसका पापहरूको न्याय गर्दा, उहाँले शैतानको न्याय गर्दा, उहाँले पापलाई तिरस्कार गर्दा, र उहाँको प्रतिरोध गर्ने र उहाँविरुद्ध विद्रोह गर्ने शत्रुहरूलाई उहाँले घृणा गर्दा त्यसमार्फत प्रकट हुन्छ। आज म जे वचनहरू बोल्छु ती मानिसका पापहरूको न्याय गर्न, मानिसको अधार्मिकताको न्याय गर्न, साथै मानिसको विद्रोहीपन अनि मानिसको कुटिलपन र छलीपनलाई श्राप दिनका लागि हुन्। मानिसका बोलीवचन र कार्यहरूमा परमेश्वरका अभिप्रायहरूअनुरूप नभएका सबै कुराको न्याय गरिनुपर्छ, र मानिसको सबै विद्रोहीपनलाई पापको रूपमा चित्रण गरिन्छ। उहाँका वचनहरू न्यायका सिद्धान्तहरूमा केन्द्रित हुन्छन्; उहाँ आफ्नो धर्मी स्वभाव प्रकट गर्न मानिसको अधार्मिकताको न्याय, मानिसको विद्रोहीपनको श्राप, र मानिसका सबै कुरूप मुहारहरूको खुलासालाई प्रयोग गर्नुहुन्छ। पवित्रता उहाँको धर्मी स्वभावको प्रतिनिधित्व हो, र वास्तवमा उहाँको पवित्रता नै उहाँको धर्मी स्वभाव हो। तिमीहरूका भ्रष्ट स्वभावहरू नै आजका वचनहरूको प्रसङ्ग हुन्—म तिनकै आधारमा बोल्छु, न्याय गर्छु, र विजयको काम गर्छु। यो मात्रै व्यावहारिक काम हो, र यसरी मात्र परमेश्वरको पवित्रतालाई पूर्ण रूपमा उजागर गर्न सकिन्छ। यदि तँमा भ्रष्ट स्वभावको नामोनिसान नै छैन भने, परमेश्वरले तेरो न्याय गर्नुहुनेछैन, न त उहाँले तँलाई आफ्नो धर्मी स्वभाव नै देखाउनुहुनेछ। तँसँग भ्रष्ट स्वभावहरू भएकाले, परमेश्वरले तँलाई त्यतिकै छोड्नुहुनेछैन, र यसमार्फत नै उहाँको पवित्रता देखिन्छ। यदि परमेश्वरले मानिसको फोहोरीपन र विद्रोहीपन अत्यन्तै धेरै छ भन्ने देख्नुभयो तर उहाँले बोल्नुभएन वा तेरो न्याय गर्नुभएन, न त तेरो अधार्मिकताका लागि तँलाई सजाय नै दिनुभयो भने, यसले उहाँ परमेश्वर हुनुहुन्न भन्ने प्रमाणित गर्नेथियो, किनभने उहाँमा पापप्रति कुनै घृणा हुनेथिएन; उहाँ मानिसजस्तै फोहोरी हुनुहुनेथियो। आज, तेरो फोहोरको कारणले गर्दा नै म तेरो न्याय गर्छु, र तेरो भ्रष्टता र विद्रोहीपनको कारणले गर्दा नै म तँलाई सजाय दिन्छु। म तिमीहरूलाई मेरो शक्तिको धाक लगाइरहेको वा तिमीहरूलाई जानाजानी दमन गरिरहेको छैनँ; म यी कुराहरू गर्छु किनभने फोहोरको यो भूमिमा जन्मेका तिमीहरू फोहोरद्वारा नराम्ररी दूषित भएका छौ। फोहोरी ठाउँहरूमा बस्ने सुँगुर जस्तै, तिमीहरूले आफ्नो निष्ठा र मानवता गुमाएका छौ। तिमीहरूको फोहोर र भ्रष्टताको कारणले गर्दा नै तिमीहरूको न्याय गरिन्छ र म तिमीहरूमाथि मेरो क्रोध खन्याउँछु। यी वचनहरूको न्यायको कारणले गर्दा नै तिमीहरूले परमेश्वर नै धर्मी परमेश्वर हुनुहुन्छ, र परमेश्वर नै पवित्र परमेश्वर हुनुहुन्छ भनेर देख्न सकेका छौ; उहाँको पवित्रता र उहाँको धार्मिकताको कारणले गर्दा नै उहाँ तिमीहरूको न्याय गर्नुहुन्छ र तिमीहरूमाथि आफ्नो क्रोध खन्याउनुहुन्छ; उहाँले मानवजातिको विद्रोहीपन देख्नुहुने हुनाले नै उहाँ आफ्नो धर्मी स्वभाव प्रकट गर्नुहुन्छ। मानवजातिको फोहोर र भ्रष्टताले उहाँको पवित्रतालाई प्रकट गर्छ। उहाँ परमेश्वर स्वयम् हुनुहुन्छ, जो पवित्र र निष्खोट हुनुहुन्छ, तैपनि फोहोरको भूमिमा जिउनुहुन्छ भन्ने देखाउन यो नै पर्याप्त छ। यदि कुनै व्यक्ति अरूसँगै हिलोमा लडीबुडी गर्छ, र उसमा पवित्र कुरा केही पनि छैन, र उसमा कुनै धर्मी स्वभाव छैन भने, ऊ मानिसको अधार्मिकताको न्याय गर्न योग्य हुँदैन, न त ऊ मानिसको न्याय गर्न नै उपयुक्त हुन्छ। एक-अर्काजस्तै बराबर फोहोरी भएका मानिसहरू आफूजस्तै मानिसहरूको न्याय गर्न कसरी योग्य हुन सक्छन्? पवित्र परमेश्वर स्वयम्ले मात्रै सम्पूर्ण फोहोरी मानवजातिको न्याय गर्न सक्नुहुन्छ। मानिसले कसरी मानिसका पापहरूको न्याय गर्न सक्छ? मानिसले कसरी मानिसका पापहरू देख्न सक्छ, र मानिसलाई दोषी ठहराउन मानिस कसरी योग्य हुन सक्छ? यदि परमेश्वर मानिसका पापहरूको न्याय गर्न योग्य हुनुहुन्नथ्यो भने, उहाँ कसरी धर्मी परमेश्वर स्वयम् हुन सक्नुहुन्छ? मानिसहरूले भ्रष्ट स्वभावहरू प्रकट गर्ने हुनाले नै परमेश्वर तिनीहरूको न्याय गर्नका निम्ति बोल्नुहुन्छ, र त्यसपछि मात्र तिनीहरूले उहाँ पवित्र परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्ने कुरा देख्न सक्छन्। परमेश्वरले मानिसका पापहरूका लागि उसको न्याय गर्नुहुन्छ र उसलाई सजाय दिनुहुन्छ, र यी पापहरू खुलासा गर्नुहुन्छ। यो न्यायबाट कुनै पनि व्यक्ति वा वस्तु उम्कन सक्दैन। फोहोरी भएका सबै कुराको उहाँद्वारा न्याय गरिन्छ। यसरी मात्र परमेश्वरको स्वभाव धर्मी भएको भनी प्रकट हुन्छ। यदि त्यसो नभएको भए, तिमीहरू नाम र वास्तविकता दुवैमा प्रतिभार हौ भनेर कसरी भन्न सकिन्थ्यो र?
… फोहोरको देशबाट आएका मानिसहरूमार्फत नै परमेश्वरको पवित्रतालाई देखाइन्छ; आज, उहाँले फोहोरको देशका यी मानिसहरूमा प्रकट भएको फोहोर प्रयोग गर्नुहुन्छ, र उहाँले न्याय गर्नुहुन्छ, र न्यायमाझ उहाँ जे हुनुहुन्छ सो प्रकटीकरण हुन्छ। उहाँले किन न्याय गर्नुहुन्छ? उहाँले न्यायको वचनहरू बोल्न सक्नुहुन्छ, किनकि उहाँले पापलाई घृणा गर्नुहुन्छ; यदि उहाँले मानवजातिको विद्रोहीपनलाई घृणा गर्नु हुँदैनथ्यो भने उहाँ कसरी त्यत्ति रिसाउन सक्नुहुन्थ्यो र? यदि उहाँभित्र कुनै घृणा, कुनै इन्कार हुँदैनथ्यो भने, यदि उहाँले मानिसहरूको विद्रोहलाई ध्यान दिनुहुन्नथ्यो भने, त्यसले उहाँलाई मानिसजस्तै फोहोर साबित गर्नेथ्यो। उहाँले मानिसलाई न्याय र सजाय गर्न सक्नुहुन्छ, किनकि उहाँ फोहोरलाई घृणा गर्नुहुन्छ, र जुन कुरालाई उहाँ घृणा गर्नुहुन्छ त्यो उहाँमा छँदै छैन। यदि उहाँमा पनि विरोध र विद्रोह भएको भए, उहाँले विरोधी र विद्रोहीहरूलाई तुच्छ मान्नुहुनेथिएन। यदि आखिरी दिनहरूको काम इस्राएलमा गरिएको भए त्यसको कुनै अर्थ हुनेथिएन। आखिरी दिनहरूको काम किन चीनमा भइरहेको छ, जुन सबैभन्दा अन्धकार र पछौटे ठाउँ हो? यो उहाँको पवित्रता र धार्मिकता प्रदर्शन गर्नका लागि हो। संक्षेपमा, ठाउँ जति धेरै अन्धकार हुन्छ परमेश्वरको पवित्रता त्यत्ति नै बढी स्पष्ट रूपमा देखाउन सकिन्छ। वास्तवमा, यी सबै परमेश्वरको कामका लागि हो।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। विजयको कामको दोस्रो चरणका प्रभावहरू कसरी हासिल हुन्छन्
५७०. मैले धेरै पहिलेदेखि दुष्टात्माका विभिन्न कार्यहरू स्पष्टसँग देखेको छु। र दुष्टात्माद्वारा प्रयोग गरिएका मानिसहरू (गलत मनसाय भएका व्यक्तिहरू, देह र धनको लालसा गर्नेहरू, आफूलाई बढुवा दिनेहरू, मण्डलीलाई बाधा दिनेहरू, आदि) प्रत्येकलाई पनि मैले देखेको छु। दुष्टात्मा बाहिर निकालिएपछि सबै समाप्त हुन्छ भनेर नसोच्। म तँलाई भन्दछु! अबदेखि, म यी व्यक्तिहरूलाई कहिल्यै प्रयोग नगर्ने गरी एक-एक गर्दै हटाउनेछु! भन्नुको अर्थ, दुष्टात्माद्वारा भ्रष्ट पारिएको कुनै पनि व्यक्तिलाई म प्रयोग गर्नेछैन, अनि त्यसलाई बाहिर निकालिनेछ! मसँग भावनाहरू छैनन् भनेर नसोच्! यो जान्! म पवित्र परमेश्वर हुँ, र म फोहोर मन्दिरमा बस्दिनँ। म ती इमानदार र बुद्धिमान् मानिसहरूलाई मात्र प्रयोग गर्दछु जो मप्रति पूर्ण बफादार छन् र मेरो बोझको बारेमा सोच्छन्। किनकि त्यस्ता मानिसहरू मद्वारा पूर्वनियुक्त गरिएका थिए, र तिनीहरूमा दुष्टात्माहरूले अलिकति पनि काम गरिरहेका हुँदैनन्। म एउटा कुरा स्पष्ट पार्छु: अबदेखि उसो पवित्र आत्माको काम नभएकाहरू सबैमा दुष्टात्माहरूको काम हुन्छ। म फेरि दोहोऱ्याएर भन्छु: म त्यस्तो एक जना व्यक्ति पनि चाहन्नँ जसमा दुष्टात्माहरूले काम गर्दछ। तिनीहरू सबैलाई तिनीहरूका देहसहित पातालमा फालिनेछन्!
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। प्रारम्भमा ख्रीष्टका वाणीहरू, अध्याय ७६
५७१. परमेश्वरको आत्माले धारण गर्नुभएको देह परमेश्वरको आफ्नै देह हो। परमेश्वरको आत्मा सर्वोच्च हुनुहुन्छ; उहाँ सर्वशक्तिमान्, पवित्र, र धर्मी हुनुहुन्छ। त्यसैगरी, उहाँको देह पनि सर्वोच्च, सर्वशक्तिमान्, पवित्र, र धर्मी हुनुहुन्छ। यस्तो देहले मानवजातिका लागि धर्मी र लाभदायक कुरा, पवित्र, महिमामय, र शक्तिशाली कुरा मात्रै गर्न सक्नुहुन्छ; उहाँले सत्यता उल्लङ्घन हुने, नैतिक न्याय उल्लङ्घन हुने कुनै पनि कुरा गर्न सक्नुहुन्न, र झन् उहाँले परमेश्वरको आत्मालाई विश्वासघात गर्ने कुनै पनि कुरा गर्न सक्नु त परको कुरा हो। परमेश्वरको आत्मा पवित्र हुनुहुन्छ, त्यसैले उहाँको देहलाई शैतानद्वारा भ्रष्ट तुल्याउन सकिँदैन; उहाँको देह मानिसको देहभन्दा फरक सारको हुनुहुन्छ। किनभने शैतानद्वारा भ्रष्ट तुल्याइने त मानिस हो, परमेश्वर होइन, र शैतानले परमेश्वर स्वयम्को देहलाई भ्रष्ट तुल्याउन सक्दै सक्दैन। त्यसकारण, मानिस र ख्रीष्ट एउटै स्थानमा बस्ने भए पनि, मानिसलाई मात्रै शैतानले नियन्त्रण र प्रयोग गर्न सक्छ, अनि शैतानका चालहरूले हानि पुर्याउन सक्छन्। यसको विपरीत, ख्रीष्ट शैतानको भ्रष्टताबाट अनन्त रूपमा अभेद्य हुनुहुन्छ, किनभने शैतान कहिल्यै पनि सर्वोच्च स्थानमा उक्लिन सक्नेछैन, र कहिल्यै पनि परमेश्वरको नजिक आउन सक्नेछैन। आज, तिमीहरू सबैले के बुझ्नुपर्छ भने, शैतानद्वारा भ्रष्ट तुल्याइएको मानवजातिले मात्रै मलाई विश्वासघात गर्छ। विश्वासघात कहिल्यै ख्रीष्टसँग अलिकति पनि सम्बन्धित हुने समस्या हुनेछैन।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। एउटा अत्यन्तै गम्भीर समस्या: विश्वासघात (२)
५७२. परमेश्वर स्वयम्मा विद्रोहीपनका कुनै पनि तत्वहरू छैनन्; उहाँको सार असल छ। उहाँ सारा सुन्दरता र भलाइका साथै सारा प्रेमको अभिव्यक्ति हुनुहुन्छ। देहमा समेत परमेश्वरले त्यस्तो कुनै पनि काम गर्नुहुन्न जसले परमेश्वर पिताविरुद्ध विद्रोह गर्छ। आफ्नो जीवन बलिदान दिनुपर्दासमेत उहाँले हृदयदेखि नै त्यसो गर्न चाहनुहुन्छ, र उहाँले अन्य कुनै पनि निर्णय गर्नुहुन्न। परमेश्वरमा आत्मधार्मिकता वा अहम्, वा अभिमान र अहङ्कारको कुनै तत्वहरू छैनन्; उहाँमा कुटिलताका कुनै तत्वहरू छैनन्। परमेश्वरविरुद्ध विद्रोह गर्ने हरेक कुरा शैतानबाट आउँछ; सारा कुरूपता र दुष्टताको स्रोत नै शैतान हो। मानिसमा शैतानको जस्तै गुणहरू हुनुको कारण के हो भने मानिसलाई शैतानले भ्रष्ट तुल्याएको र प्रशोधन गरेको छ। ख्रीष्टलाई शैतानले भ्रष्ट तुल्याएको छैन, त्यसकारण उहाँमा परमेश्वरका विशेषताहरू मात्रै छन्, शैतानका विशेषताहरू छैनन्।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। स्वर्गमा हुनुहुने पिताको इच्छाप्रतिको समर्पणता नै ख्रीष्टको सार हो
५७३. “परमेश्वरको पवित्रता” भनेको परमेश्वरको सार त्रुटिहीन छ, परमेश्वरको प्रेम निस्स्वार्थ छ, परमेश्वरले मानिसलाई प्रदान गर्ने सबै निस्स्वार्थ छ; र परमेश्वरको पवित्रता निष्खोट र दोषरहित छ भन्ने हो। परमेश्वरको सारका यी पक्षहरू उहाँको पहिचान प्रदर्शन गर्नको लागि उहाँले प्रयोग गर्नुहुने शब्दहरू मात्रै होइनन्, बरु हरेक व्यक्तिलाई व्यवहार गर्नको लागि परमेश्वरले आफ्नो सारको इमानदारीपूर्वक प्रयोग गर्नुहुन्छ। अर्को शब्दमा भन्दा, परमेश्वरको सार रित्तो छैन, न त यो सूत्रात्मक वा सैद्धान्तिक नै छ, र यो ज्ञानको प्रकार पनि अवश्य नै होइन। यो मानिसको लागि शिक्षाको प्रकार होइन; बरु यो परमेश्वरका आफ्नै कार्यहरूको साँचो प्रकाश र परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यसको प्रकटित सार हो।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ६
५७४. मैले बताएको परमेश्वरको पवित्रताले केलाई जनाउँछ? यसको बारेमा एकै क्षण विचार गर्। के परमेश्वरको पवित्रता उहाँको सत्यता हो? के परमेश्वरको पवित्रता उहाँको विश्वसनियता हो? के परमेश्वरको पवित्रता उहाँको निस्स्वार्थता हो? के यो उहाँको नम्रता हो? मानिसप्रतिको उहाँको प्रेम? परमेश्वरले मानिसलाई सित्तैँमा सत्यता र जीवन दिनुहुन्छ—के यो उहाँको पवित्रता हो? हो, यी सबै पवित्रता हुन्। परमेश्वरले प्रकट गर्नुहुने यो सबै कुरा अद्वितीय छ र यो भ्रष्ट मानवजातिको बीचमा अस्तित्वमा छैन, न त यसलाई मानवजातिमा नै देख्न सकिन्छ। शैतानले मानिसलाई भ्रष्ट तुल्याउने प्रक्रियाको अवधिमा यसको अलिकति छाप समेत देख्न सकिँदैन, न त शैतानको भ्रष्ट स्वभावमा न त शैतानको सार वा प्रकृतिमा नै देख्न सकिन्छ। परमेश्वरसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यो सबै अद्वितीय छ; परमेश्वर स्वयमसँग जे छ र उहाँ जे हुनुहुन्छ त्यसमा मात्रै यस प्रकारको सार छ। … पवित्रताको सार साँचो प्रेम हो, तर योभन्दा पनि बढी यो सत्यता, धार्मिकता र ज्योतिको सार हो। परमेश्वरमा लागू गरिएको खण्डमा मात्रै “पवित्र” भन्ने शब्द उपयुक्त हुन्छ; सृष्टिको कुनै पनि कुरा “पवित्र” भन्न योग्य छैन। मानिसले यो बुझ्नैपर्छ।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ६
५७५. जब परमेश्वर पृथ्वीमा आउनुभयो, उहाँ यस संसारका हुनुहुन्नथियो, र उहाँ संसारको आनन्द लिन देह बन्नुभएन। जुन स्थानमा काम गर्दा उहाँको स्वभाव प्रकट हुन्थ्यो र सबैभन्दा अर्थपूर्ण हुन्थ्यो त्यही उहाँ जन्मनुभएको स्थान थियो। चाहे त्यो पवित्र देश होस् वा फोहोर देश, उहाँले जहाँसुकै काम गर्नुभए पनि उहाँ पवित्र हुनुहुन्छ। संसारमा भएका सबै थोक उहाँद्वारा सृष्टि गरिएका थिए, तापनि यी सबै शैतानद्वारा भ्रष्ट पारिएको छ। यद्यपि सबै थोक उहाँकै हुन्; ती सबै उहाँकै हातमा छन्। उहाँ आफ्नो पवित्रतालाई प्रकट गर्नको लागि फोहोर देशमा आउनुहुन्छ र त्यहाँ काम गर्नुहुन्छ; उहाँले यो केवल आफ्नो कामको खातिर गर्नुहुन्छ, जसको अर्थ यस फोहोर भूमिका मानिसहरूलाई मुक्ति दिन उहाँले त्यस्तो काम गर्न ठूलो अपमान सहनुहुन्छ भन्ने हो। यी सबै मानवजातिको खातिर साक्षी दिनका लागि गरिन्छ। त्यस्तो कामले मानिसहरूलाई परमेश्वरको धार्मिकता देखाउँदछ, र यसले परमेश्वरको सर्वोच्चता अझ राम्ररी प्रकट गर्न सक्छ। उहाँको महानता र इमानदारीता अरूले खिसी गर्ने तुच्छ मानिसहरूको एउटा समूहको मुक्तिमा प्रकट हुन्छ। फोहोर भूमिमा जन्मनुले उहाँ तुच्छ हुनुहुन्छ भनेर प्रमाणित गर्दैन; यसले केवल सबै सृजित प्राणीहरूलाई मानवजातिप्रतिको उहाँको महानता र उहाँको साँचो प्रेम देख्ने मौका दिँदछ। उहाँले जति बढी त्यसो गर्नुहुन्छ, त्यत्ति नै उहाँको शुद्ध प्रेम, मानिसप्रति उहाँको त्रुटिरहित प्रेम प्रकट हुन्छ। परमेश्वर फोहोर भूमिमा जन्मनुभएको भए पनि, र येशू अनुग्रहको युगमा पापीहरूसँग बस्नुभएको जस्तै उहाँ फोहोरले भरिएका मानिसहरूको साथमा बस्नुभएको भए पनि, उहाँ पवित्र र धर्मी हुनुहुन्छ। के उहाँको कामको प्रत्येक भाग सबै मानवजातिलाई जीवित राख्नका निम्ति गरिएको होइन र? के यी सबै मानवजातिले महान् मुक्ति पाऊन् भनेर गरिएको होइन र? दुई हजार वर्षअघि, उहाँ केही वर्षसम्म पापीहरूसँग बस्नुभयो। त्यो छुटकाराको लागि थियो। आज, उहाँ फोहोर, तुच्छ मानिसहरूको एउटा समूहसँग बसिरहनुभएको छ। यो मुक्तिको खातिर हो। के उहाँका सबै कामहरू तिमी मानिसहरूका खातिर नै होइनन् र? यदि मानवजातिलाई मुक्ति दिनु नपर्ने भए, डूँडमा जन्मेर उहाँले त्यत्ति धेरै वर्षसम्म किन पापीहरूमाझ जिउनु र दुःख भोग्नुपर्थ्यो र? र यदि मानवजातिलाई मुक्ति दिनु नपर्ने भए, उहाँ किन दोस्रोपटक देहमा फर्केर आउनुपर्थ्यो, भूतात्माहरू भेला हुने यो देशमा किन जन्मनुपर्थ्यो, र शैतानद्वारा गहन रूपमा भ्रष्ट पारिएका मानिसहरूको साथमा बस्नुपर्थ्यो र? के परमेश्वर विश्वासयोग्य हुनुहुन्न? उहाँको कामको कुन भाग मानवजातिका लागि गरिएको छैन र? कुन भाग तिमीहरूको भाग्यका लागि गरिएको छैन? परमेश्वर पवित्र हुनुहुन्छ—यो अपरिवर्तनीय छ! उहाँ फोहोरद्वारा प्रदूषित हुनुहुन्न, यद्यपि उहाँ फोहोर देशमा आउनुभएको छ; यी सबैको केवल के अर्थ हुन सक्छ भने मानवजातिप्रति परमेश्वरको प्रेम अत्यन्त निस्वार्थ छ र उहाँले भोग्नुभएको कष्ट र अपमान अत्यन्तै ठूलो छ!
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। मोआबका सन्तानहरूलाई मुक्ति दिनुको महत्त्व
५७६. तेरा उपायहरू, तेरा विचारहरू, तेरा व्यवहार, तेरा बोलीवचन र कामहरू—के यी सबै अभिव्यक्तिहरू परमेश्वरको धार्मिकता र पवित्रताका निम्ति प्रतिभार होइनन् र? के तिमीहरूका अभिव्यक्तिहरू परमेश्वरका वचनहरूद्वारा खुलासा गरिएको भ्रष्ट स्वभावका प्रकटीकरणहरू होइनन् र? तेरा सोचाइ र विचारहरू, तेरा प्रेरणाहरू र तँमा प्रकट भएको भ्रष्टताले परमेश्वरको धर्मी स्वभावका साथै उहाँको पवित्रतालाई देखाउँछ। परमेश्वर पनि फोहोरको देशमा जन्मिनुभएको थियो, तर उहाँ फोहोरद्वारा कलङ्कित हुनुभएको छैन। उहाँ तँजस्तै त्यही फोहोरी संसारमा बस्नुहुन्छ, तर उहाँमा विवेक र समझ छ, र उहाँले फोहोरलाई घृणा गर्नुहुन्छ। तैँले आफ्नो बोलीवचन र काममा रहेको कुनै फोहोर फेला पार्न सक्दैनस्, तर उहाँले फेला पार्न सक्नुहुन्छ र उहाँले तँलाई ती कुराहरू देखाइदिनुहुन्छ। तेरा ती पुराना कुराहरू—तेरो विकास, समझ र ज्ञानमा रहेको कमी, र तेरो पछौटे जीवनशैली—ती सबैलाई आजको प्रकाशले ज्योतिमा ल्याएको छ; परमेश्वर यसरी काम गर्न पृथ्वीमा आउनुभयो भने मात्रै मानिसहरूले उहाँको पवित्रता र धर्मी स्वभावलाई देख्छन्। उहाँले तेरो न्याय गर्नुहुन्छ र तँलाई सजाय दिनुहुन्छ, जसले गर्दा तैँले समझ प्राप्त गर्छस्; कहिलेकहीँ, तेरो दुष्ट प्रकृति प्रकट हुन्छ र उहाँले त्यो तँलाई देखाइदिनुहुन्छ। उहाँले आफ्नो हत्केलालाई जस्तै मानिसको सारको बारेमा पनि जान्नुहुन्छ। उहाँ तिमीहरूको माझमा जिउनुहुन्छ, उहाँले तैँले खानेजस्तै भोजन खानुहुन्छ र उहाँ उही वातावरणमा बस्नुहुन्छ—तैपनि, उहाँले धेरै कुरा जान्नुहुन्छ; उहाँले तँलाई खुलासा गर्न सक्नुहुन्छ र मानवताको भ्रष्ट सारलाई देख्न सक्नुहुन्छ। उहाँले सांसारिक कुराहरूसँग सम्बन्धित मानिसका दर्शनहरू र कुटिलता र छलीपनलाई भन्दा बढी अरू कुनै कुरालाई तिरस्कार गर्नुहुन्न। खास गरी उहाँले मानिसहरूका दैहिक अन्तरक्रियाहरूलाई घृणा गर्नुहुन्छ। उहाँ सांसारिक कुराहरूप्रतिको मानिसका दर्शनहरूसित परिचित नहनुहोला, तर मानिसहरूले प्रकट गर्ने भ्रष्ट स्वभावहरूलाई उहाँले स्पष्ट रूपमा देख्न र पर्दाफास गर्न सक्नुहुन्छ। उहाँले यी कुराहरूका माध्यमबाट मानिससँग बोल्न र उसलाई सिकाउनका लागि काम गर्नुहुन्छ, उहाँले यी कुराहरू मानिसहरूको न्याय गर्न र उहाँको आफ्नै धर्मी र पवित्र स्वभाव प्रकट गर्न प्रयोग गर्नुहुन्छ। यसरी मानिसहरू उहाँको कामका निम्ति प्रतिभारहरू बन्छन्। केवल देहधारी परमेश्वरले मात्र मानिसको भ्रष्ट स्वभाव र शैतानका सबै कुरूप अनुहारहरूलाई स्पष्ट पार्न सक्नुहुन्छ। उहाँले तँलाई दण्ड नदिनुभए पनि, र तँलाई उहाँको धार्मिकता र पवित्रताका लागि प्रतिभारको रूपमा मात्र प्रयोग गर्नुभए पनि, तैँले लज्जित महसुस गर्छस् र लुक्ने कुनै ठाउँ पाउँदैनस्, किनकि तँ अति नै फोहोरी छस्। उहाँले मानिसमा प्रकट भएका ती कुराहरू प्रयोग गरेर बोल्नुहुन्छ, र जब यी कुराहरू प्रकाशमा ल्याइन्छन् तब मात्र मानिसहरूले परमेश्वर कतिसम्म पवित्र हुनुहुन्छ भनी जान्दछन्। उहाँले मानिसहरूमा भएको थोरै अपवित्रतालाई समेत बेवास्ता गर्नुहुन्न, चाहे ती तिनीहरूको हृदयमा भएका फोहोरी विचारहरू नै किन नहोऊन्; यदि मानिसहरूका बोलीवचन र कामहरू उहाँका अभिप्रायहरूसँग मिल्दैनन् भने, उहाँले तिनीहरूलाई क्षमा गर्नुहुन्न। उहाँका वचनहरूमा, मानिस वा अरू कुनै कुराको फोहोरको निम्ति कुनै ठाउँ छैन—यो सबैलाई प्रकाशमा ल्याइनुपर्छ।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। विजयको कामको दोस्रो चरणका प्रभावहरू कसरी हासिल हुन्छन्
५७७. परमेश्वरले वस्तुहरूप्रति र मानवजातिप्रति उस्तै दृष्टिकोणहरू राख्नुभएको तैँले कहिल्यै देख्नेछैनस्, यसको साथै, समस्याहरूलाई सम्हाल्नका लागि उहाँले मानवजातिको दृष्टिकोण, ज्ञान, विज्ञान, दर्शनशास्त्र वा कल्पनाको प्रयोग गरेको तैँले कहिल्यै देख्नेछैनस्। बरु, परमेश्वरले गर्नुहुने सबै कुरा अनि उहाँले प्रकट गर्नुहुने सबै कुरा सत्यतासँग गाँसिएको हुन्छ। अर्थात्, उहाँले भन्नुभएको हरेक वचन अनि उहाँले गर्नुभएको हरेक कार्य सत्यतासँग बाँधिएको हुन्छ। यो सत्यता कुनै आधारहीन कल्पनाको उपज होइन; परमेश्वरले उहाँको सार र उहाँको जीवनको सद्गुणद्वारा यो सत्यता र यी वचनहरूलाई व्यक्त गर्नुहुन्छ। यी वचनहरू अनि परमेश्वरले गर्नुभएको हरेक कुराको सार सत्यता नै भएकोले, परमेश्वरको सार पवित्र छ भनेर हामी भन्न सक्छौं। अर्को शब्दमा भन्दा, परमेश्वरले भन्नुहुने अनि गर्नुहुने सबै कुराले मानिसहरूमा जीवन-शक्ति र ज्योति ल्याउँछ, मानिसहरूलाई सकारात्मक कुराहरू अनि ती सकारात्मक कुराहरूको वास्तविकतालाई देख्ने तुल्याउँछ, अनि मानवजातिको लागि मार्ग देखाउँछ ताकि तिनीहरू सही मार्गमा हिँड्न सकून्। यी सबै कुराहरूलाई परमेश्वरको सार र उहाँको पवित्रताको सारले निर्धारित गरेका हुन्छन्।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ५
५७८. जब तैँले परमेश्वरको पवित्रतालाई बुझ्न पुग्छस्, तब तैँले परमेश्वरमा वास्तवमा नै विश्वास गर्न सक्छस्; जब तैँले परमेश्वरको पवित्रतालाई बुझ्न पुग्छस्, तब “परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय” भन्ने शब्दहरूको साँचो अर्थलाई तैँले वास्तवमा नै महसुस गर्न सक्छस्। यस बाहेक तैँले हिँड्न छनौट गर्न सक्ने अरू मार्गहरू पनि छन् भनेर सोच्दै, तैँले उप्रान्त कल्पना गर्नेछैनस्, र उप्रान्त तँ तेरो लागि परमेश्वरले बन्दोबस्त गर्नुभएको सबै कुरालाई धोका दिन इच्छुक हुनेछैनस्। परमेश्वरको सार पवित्र भएकाले, यसको अर्थ उहाँ मात्रै तँलाई जीवनको सही, उज्ज्यालो मार्गमा हिँड्न सक्षम बनाउन सक्नुहुन्छ; परमेश्वर मात्रै तँलाई जिउँदो हुनुको अर्थ बुझ्न सक्षम बनाउन सक्नुहुन्छ; परमेश्वर मात्रै तँलाई साँचो मानवतामा जिउन र सत्यता प्राप्त गर्न र बुझ्न सक्षम बनाउन सक्नुहुन्छ। परमेश्वर मात्रै तँलाई सत्यताबाट जीवन प्राप्त गर्न सक्षम बनाउन सक्नुहुन्छ। परमेश्वर स्वयम् मात्रै तँलाई दुष्टताबाट अलग बस्न मद्दत गर्न र तँलाई शैतानको हानि र नियन्त्रणबाट जोगाउन सक्नुहुन्छ। तैँले उप्रान्त कष्ट नभोग् भनेर कष्टको समुद्रबाट तँलाई परमेश्वरबाहेक कसैले पनि र कुनै पनि कुराले मुक्ति दिन सक्दैन। यसलाई परमेश्वरको सारले नै निर्धारित गरेको हुन्छ। परमेश्वर स्वयम्ले मात्रै त्यति निस्स्वार्थ रूपमा तँलाई मुक्ति दिनुहुन्छ; तेरो भविष्यका लागि, तेरो नियतिका लागि र तेरो जीवनका लागि परमेश्वर मात्रै अन्तिमसम्म जिम्मेवार हुनुहुन्छ, र उहाँले सबै कुरा तेरो लागि मिलाउनुहुन्छ। यो कुनै पनि सृजित वा गैर-सृजित प्राणीले हासिल गर्न सक्ने कुरा होइन। कुनै पनि सृजित वा गैर-सृजित प्राणीमा परमेश्वरको सारजस्तो सार नहुने हुनाले, कुनै पनि व्यक्ति वा थोकमा तँलाई मुक्ति दिने वा तँलाई अगुवाइ गर्ने क्षमता हुँदैन। मानिसका लागि परमेश्वरको सारको महत्त्व यही नै हो।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय ६
५७९. मैले सुरुदेखि नै मानिसका लागि कडा मानक राखेको छु। यदि तेरो बफादारी अभिप्राय र सर्तहरूसहित आउँछ भने, बरु मलाई तेरो तथाकथित बफादारी नभएकै ठिक छ, किनभने मानिसहरूले आफ्ना अभिप्रायहरूद्वारा मलाई धोका दिने र सर्तहरू राखेर मबाट जबरजस्ती असुल्न खोज्ने कुरालाई म घृणा गर्छु। म मानिस मप्रति पूर्ण रूपमा बफादार होस्, र उसले एउटै शब्दको खातिर र त्यसलाई प्रमाणित गर्नका लागि सबै काम गरोस् भन्ने मात्र चाहन्छु: त्यो हो विश्वास। तिमीहरूले चिप्ला कुरा गरेर मलाई खुसी पार्ने प्रयास गर्दा म त्यसलाई घृणा गर्छु, किनभने मैले तिमीहरूलाई सधैँ सच्चाइका साथ व्यवहार गरेको छु, त्यसैले म तिमीहरूले पनि मप्रति साँचो विश्वासका साथ काम गर भन्ने चाहन्छु।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। के तँ साँच्चै परमेश्वरको विश्वासी होस्?
५८०. म कस्ता प्रकारका मानिसहरूलाई चाहन्छु तैँले जान्नैपर्छ; फोहोरीहरूलाई राज्यमा प्रवेश गर्ने अनुमति छैन, फोहोरीहरूलाई पवित्र भूमि अपवित्र बनाउने अनुमति छैन। तैँले धेरै काम गरेको, र धेरै वर्षसम्म खटेको हुन सक्ने भए तापनि, आखिरमा तँ अझै पनि अत्यन्तै फोहोरी हुन्छस्, र तैँले मेरो राज्यमा प्रवेश गर्न चाहनु स्वर्गको नीति-नियममा असहनीय हुन्छ! संसारको सृष्टि भएदेखि अहिलेसम्म, मेरो चापलुसी गर्नेहरूलाई मैले राज्यमा त्यति सहज रूपमा प्रवेश गर्न कहिल्यै दिएको छैन। यो स्वर्गीय नियम हो, र कसैले पनि यसलाई तोड्न सक्दैन! तैँले जीवन पछ्याउनैपर्छ। आज, सिद्ध पारिनेहरू पत्रुसजस्तै हुन्: तिनीहरू आफ्नै स्वभावमा परिवर्तनको पछि लाग्ने, र परमेश्वरको गवाही दिन र सृजित प्राणीका रूपमा आफ्नो कर्तव्य निर्वाह गर्न इच्छुक हुने मानिसहरू हुन्। यस्ता मानिसहरूलाई मात्र सिद्ध पारिनेछ। यदि तँ इनामहरूको मात्रै आश गर्छस्, र आफ्नो जीवन स्वभाव परिवर्तन गर्नुको पछि लाग्दैनस् भने, तेरा सबै प्रयासहरू व्यर्थ हुनेछन्—यो अपरिवर्तनीय सत्यता हो!
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। सफलता वा असफलता व्यक्तिले हिँड्ने मार्गमा निर्भर हुन्छ
५८१. परमेश्वर स्वयम्का आफ्नैजायजेथा छन् र उहाँको आफ्नै अस्तित्व छ। उहाँले व्यक्त गर्नुहुने र प्रकट गर्नुहुने सबै कुराहरूले उहाँको आफ्नै सार र उहाँको आफ्नै पहिचानलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। यी जायजेथा र उहाँको अस्तित्व, साथै यो सार र पहिचानलाई कुनै पनि मानिसले प्रतिस्थापन गर्न सक्दैन। उहाँको स्वभावमा मानवजातिका निम्ति उहाँको प्रेम, मानवजातिप्रतिको सान्त्वना, मानवजातिप्रतिको घृणा, र त्योभन्दा बढी, मानवजातिबारे पूर्ण बुझाइ सबै नै समावेश छन्। तर, मानिसको व्यक्तित्वमा प्रफुल्लता, जीवन्तता, वा संवेदनाहीनता जस्ता कुराहरू समावेश हुन सक्छ। परमेश्वरको स्वभाव यावत् थोक र यावत् जीवित प्राणीमा हुने कुराहरूमाथिको सार्वभौममा हुने स्वभाव हो; यो सृष्टिका प्रभुको स्वामित्वमा हुने कुरा हो। उहाँको स्वभावले सम्माननीयता, शक्ति, कुलीनता, महानता, र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण, सर्वोच्चताको प्रतिनिधित्व गर्छ। उहाँको स्वभाव अख्तियारको प्रतीक हो, सबै इन्साफको प्रतीक, सबै सुन्दर र असल कुराको प्रतीक हो। त्योभन्दा पनि बढी, उहाँको स्वभाव अन्धकार वा कुनै शत्रु शक्तिद्वारा पराजित हुनु वा त्यसको आक्रमणमा पर्नुविरुद्धको अभेद्यताको प्रतीक, साथै कुनै पनि सृजित प्राणीको उल्लङ्घन (र उल्लङ्घनप्रतिको असहिष्णुता) विरुद्धको अभेद्यताको प्रतीक हो। उहाँको स्वभाव सर्वोच्च शक्तिको प्रतीक हो। कुनै पनि व्यक्ति वा व्यक्तिहरूले उहाँको काम वा उहाँको स्वभावलाई बाधा दिन सक्दैन वा त्यसो गर्न सम्भव छैन। तर मानिसको व्यक्तित्व पशुभन्दा अलिकति उच्च छ। मानिस आफैमा कुनै अख्तियार छैन, कुनै स्वतन्त्रता छैन, मानिससँग आफैलाई पार गरेर जाने क्षमता पनि छैन, तर उसको सारमा सबै प्रकारका मानिसहरू, घटनाहरू र थोकहरूको नियन्त्रणमा विवश हुने स्वभाव हुन्छ। परमेश्वरको आनन्दको कारण इन्साफ र ज्योतिको अस्तित्व र आविर्भाव हो, अन्धकार र दुष्टताको विनाश हो। उहाँको आनन्दको कारण उहाँले मानवजातिमाझ ज्योति र राम्रो जीवन ल्याउनु हो; उहाँको आनन्द न्यायवान् आनन्द हो, यो सबै सकारात्मक कुराको अस्तित्वको सङ्केत हो, त्यसभन्दा बढी, यो मङ्गलमय सङ्केत हो। परमेश्वरको क्रोधको कारण भनेको अन्यायपूर्ण कुराहरूको अस्तित्व र बाधाले उहाँको मानवजातिलाई गर्ने हानि, दुष्टता र अन्धकारको अस्तित्व, सत्यतालाई धपाउने कुराहरूको अस्तित्व, अनि त्योभन्दा बढी, सुन्दर र असल कुराहरूको विरोध गर्ने चीजहरूको अस्तित्व हो। उहाँको क्रोध सबै नकारात्मक कुरा अब अस्तित्वमा छैनन् भन्ने कुराको सङ्केत हो, र योभन्दा पनि बढी, यो उहाँको अन्तर्निहित पवित्रताको सङ्केत हो। उहाँको शोकको कारण मानवजाति नै हो, जसका लागि उहाँले आशा राख्नुभएको थियो, तर जो अन्धकारमा खसेका छन्, र यस्तो किन भएको हो भने, उहाँले मानिसमा गर्ने कामले उहाँका अभिप्रायहरू पूरा गरिरहेको छैन, किनकि उहाँले प्रेम गर्ने मानवजाति सबै ज्योतिमा जिउन सक्दैनन्। उहाँ निर्दोष मानवजाति, इमानदार तर अज्ञानी मानिस, र असल तर आफ्नै दृष्टिकोणको अभाव भएका मानिसका लागि दुःख महसुस गर्नुहुन्छ। उहाँको दुःख उहाँको भलाइ र उहाँको कृपाको सङ्केत हो, सुन्दरता र परोपकारको सङ्केत हो। उहाँको खुसी निश्चय नै उहाँका शत्रुहरूलाई पराजित गर्ने र मानिसको इमानदारी प्राप्त गर्ने कार्यबाट आउँछ। योभन्दा बढी त, यो सबै शत्रु शक्तिको निष्कासन र विनाशबाट, अनि मानवजातिले राम्रो र शान्तिपूर्ण जीवन प्राप्त गर्ने कुराबाट उत्पन्न हुन्छ। परमेश्वरको खुसी मानिसको आनन्द जस्तै होइन, बरु यो त असल फलहरू कटाइ गर्ने भावना हो, जुन भावना आनन्दभन्दा अझ धेरै ठूलो कुरा हो। उहाँको खुसीयाली मानवजाति यस समयदेखि कष्टबाट मुक्त भएको, र मानवजाति ज्योतिको संसारमा प्रवेश गरेको सङ्केत हो। अर्कोतिर, मानवजातिका संवेगहरू सबै उसका आफ्ना हितहरूका खातिर उत्पन्न हुन्छन्, ती इन्साफ, ज्योति वा सुन्दर कुराका खातिर हुँदैनन्, र स्वर्गबाट दिइएको अनुग्रहका खातिर त झनै हुँदैनन्। मानवजातिका संवेगहरू स्वार्थी हुन्छन्, ती अन्धकारको संसारमा अस्तित्वमा हुन्छन्, र ती परमेश्वरको इच्छाका खातिर उत्पन्न हुँदैनन्, उहाँको योजनाका खातिर त झनै हुँदैनन्। त्यसैले, मानिस र परमेश्वरलाई कहिल्यै बराबर मान्न मिल्दैन। परमेश्वर सदासर्वदा सर्वोच्च हुनुहुन्छ र उहाँ सदासर्वदा आदरणीय हुनुहुन्छ भने, मानिसचाहिँ सदैव तुच्छ र सदैव मूल्यहीन हुन्छ। किनभने परमेश्वर सदासर्वदा मानवजातिका लागि आफैलाई अर्पित गर्नुहुन्छ र समर्पित गर्नुहुन्छ, जबकि मानिसले चाहिँ सधैँ आफ्नै निम्ति माग गर्छ र आफ्नै निम्ति लागिपर्छ। परमेश्वर सधैँ मानवजातिको अस्तित्वका लागि धेरै कष्ट उठाउनुहुन्छ, तैपनि मानिसले कहिल्यै इन्साफ वा ज्योतिका खातिर कुनै योगदान गर्दैन, र मानिसले केही अस्थायी प्रयास गरे पनि, त्यसले एउटै प्रहार पनि सहन सक्दैन, किनभने मानिसको प्रयास सधैँ आफ्नै निम्ति मात्र हुन्छ, र अरूका लागि हुँदैन। मानिस सदासर्वदा स्वार्थी हुन्छ, जबकि परमेश्वर सदासर्वदा निःस्वार्थ हुनुहुन्छ। परमेश्वर सबै न्यायवान्, असल र सुन्दर कुराहरूको मूल हुनुहुन्छ, जबकि मानिस त्यो हो, जसले सबै कुरूपता र दुष्टताको उत्तराधिकार लिन्छ र तिनलाई व्यक्त गर्छ। परमेश्वरले इन्साफ र सुन्दरताको आफ्नो सार कहिल्यै रूपान्तरण गर्नुहुनेछैन, तैपनि मानिस कुनै पनि समयमा र कुनै पनि स्थानमा इन्साफलाई धोका दिएर परमेश्वरदेखि टाढा जान सक्छ।
—वचन, खण्ड १। परमेश्वरको देखापराइ र काम। परमेश्वरको स्वभाव बुझ्नु अत्यन्त महत्त्वपूर्ण हुन्छ
५८२. उल्लङ्घनप्रतिको परमेश्वरको असहनशीलता नै उहाँको अद्वितीय सार हो; परमेश्वरको क्रोध उहाँको अद्वितीय स्वभाव हो; परमेश्वरको प्रताप उहाँको अद्वितीय सार हो। परमेश्वरको रिसपछाडिको सिद्धान्त भनेको उहाँमा मात्रै रहेको उहाँको पहिचान र हैसियतको प्रतिनिधित्व हो। यो सिद्धान्त अद्वितीय परमेश्वर स्वयम्को सारको प्रतीक पनि हो भनेर भनिरहनु पर्दैन। परमेश्वरको स्वभाव उहाँको आफ्नै अन्तर्निहित सार हो, जुन समयको बहावसँगै बिलकुलै परिवर्तन हुँदैन, न त भौगोलिक अवस्थितिको बदलावसँगै नै बदलिन्छ। उहाँको अन्तर्निहित स्वभाव नै उहाँको अन्तरभूत सार हो। उहाँले जसमाथि आफ्नो काम गर्नुभए पनि, उहाँको सार परिवर्तन हुँदैन, न त उहाँको धर्मी स्वभाव नै परिवर्तन हुन्छ। जब कसैले परमेश्वरलाई रिस उठाउँछ, तब परमेश्वरले बर्साउने कुरा उहाँको अन्तर्निहित स्वभाव नै हो; त्यस बेला उहाँको रिसको पछाडिको सिद्धान्त परिवर्तन हुँदैन, न त उहाँको अद्वितीय पहिचान र हैसियत नै परिवर्तन हुन्छ। उहाँको सारको परिवर्तनका कारण वा उहाँको स्वभावबाट फरक-फरक तत्त्वहरू उत्पन्न हुने कारणले उहाँ रिसाउनुहुन्न, बरु उहाँविरुद्ध मानिसले गरेको विरोधले उहाँको स्वभावलाई चिढ्याउने हुनाले उहाँ रिसाउनुहुन्छ। मानिसले परमेश्वरलाई खुल्लमखुल्ला उक्साउने काम परमेश्वरको आफ्नै पहिचान र हैसियतलाई गम्भीर चुनौती हो। परमेश्वरको दृष्टिकोणमा, जब मानिसले उहाँलाई चुनौती दिन्छ, तब मानिसले उहाँसँग होडबाजी गरिरहेको हुन्छ र उहाँको रिसलाई उक्साइरहेको हुन्छ। जब मानिसले परमेश्वरको विरोध गर्छ, जब मानिसले परमेश्वरसँग होडबाजी गर्छ, जब मानिसले निरन्तर परमेश्वरको रिसलाई उक्साइरहन्छ, पापको बिगबिगी बढ्ने समय ठ्याक्कै त्यही हो—त्यस्ता समयमा, परमेश्वरको क्रोध प्राकृतिक रूपमै प्रकट हुनेछ र आफूलाई प्रस्तुत गर्नेछ। त्यसकारण, परमेश्वरले आफ्नो क्रोध बर्साउनु भनेको सारा दुष्ट शक्तिहरू अस्तित्वमा रहन छोड्नेछन् भन्ने कुराको प्रतीक हो, र यो सारा शत्रुवत् शक्तिहरूलाई नष्ट गरिनेछ भन्ने कुराको प्रतीक हो। यो परमेश्वरको धर्मी स्वभाव र परमेश्वरको क्रोधको अद्वितीयता हो। जब परमेश्वरको गरिमा र पवित्रतालाई चुनौती दिइन्छ, जब इन्साफका शक्तिहरूलाई बाधा पुग्छ र तिनलाई मानिसले देख्दैन, परमेश्वरले आफ्नो क्रोध बर्साउने समय ठ्याक्कै यही नै हो। परमेश्वरको सारका कारणले, परमेश्वरसँग लड्ने, र उहाँप्रति शत्रुवत् हुने र उहाँसंग होडबाजी गर्न प्रयास गर्ने पृथ्वीका ती सबै शक्ति दुष्ट, भ्रष्ट, र अन्यायपूर्ण हुन्; तिनीहरू शैतानबाट आउँछन् र शैतानकै हुन्छन्। परमेश्वर न्यायवान् हुनुहुन्छ, ज्योतिमय, पवित्र र निष्कलङ्क हुनुहुन्छ, त्यसकारण परमेश्वरको क्रोध बर्सिएपछि दुष्ट, भ्रष्ट, र शैतानका सबै कुरा लोप हुनेछन्।
—वचन, खण्ड २। परमेश्वरलाई चिन्ने विषयमा। परमेश्वर स्वयम् अद्वितीय २
