१

अन्धकारको प्रभावमा जिउने सबै मृत्युका बीचमा जिउनेहरू हुन्, र शैतानद्वारा स्वामित्वमा राखिएकाहरू हुन्। परमेश्‍वरद्वारा मुक्ति नदिइएमा, न्याय नगरिएमा र सजाय नदिइएमा, मानिसहरू मृत्युको प्रभावबाट उम्कन सक्दैनन्; तिनीहरू जीवित बन्न सक्दैनन्। यस्ता मृत मानिसहरूले परमेश्‍वरको गवाही दिन सक्दैनन्, न त तिनीहरू परमेश्‍वरद्वारा प्रयोग गरिन नै सक्छन्, तिनीहरूले राज्यमा प्रवेश गर्ने कुरा त परै जाओस्। परमेश्‍वरले मृतहरूले होइन, जीवितहरूले गवाही दिएको चाहनुहुन्छ, र उहाँ मृतहरूले होइन, जीवितहरूले उहाँका लागि काम गरून् भन्नुहुन्छ।

२

“मृतहरू” ती हुन् जसले परमेश्‍वरको प्रतिरोध गर्छन् र परमेश्‍वरविरुद्ध विद्रोह गर्छन्; तिनीहरू ती हुन् जो आत्मामा भावशून्य छन् र परमेश्‍वरका वचनहरू बुझ्दैनन्; तिनीहरू ती हुन् जो सत्यता अभ्यास गर्दैनन् र जोसँग परमेश्‍वरप्रति रत्तीभर बफादारी छैन, तिनीहरू ती हुन् जो शैतानको सत्ताअन्तर्गत जिउँछन् र शैतानद्वारा शोषित हुन्छन्। यदि मानिसहरू जीवित प्राणीहरू बन्न र परमेश्‍वरको गवाही दिन, अनि परमेश्‍वरद्वारा अनुमोदित हुन चाहेमा, तिनीहरूले परमेश्‍वरको मुक्ति स्विकार्नैपर्छ; तिनीहरू खुसीसाथ उहाँको न्याय र सजायमा समर्पित हुनैपर्छ र तिनीहरूले परमेश्‍वरको काटछाँट खुसीसाथ स्वीकार गर्नैपर्छ। त्यसपछि मात्र परमेश्‍वरले माग गर्नुभएका सबै सत्यतालाई तिनीहरूले अभ्यास गर्न सक्‍नेछन्, र त्यसपछि मात्र तिनीहरूले परमेश्‍वरको मुक्ति प्राप्त गर्नेछन् र साँच्चिकै जीवित प्राणी बन्नेछन्।

३

जीवितहरू ती हुन् जसलाई परमेश्‍वरले मुक्ति दिनुभएको छ; तिनीहरू परमेश्‍वरद्वारा न्याय गरिएका र सजाय दिइएका हुन्छन्, तिनीहरू आफूलाई अर्पण गर्न इच्छुक हुन्छन् र परमेश्‍वरका लागि आफ्नो जीवन त्याग्न खुसी हुन्छन् र तिनीहरूले खुसीसाथ आफ्नो सम्पूर्ण जीवन परमेश्‍वरमा अर्पित गर्नेछन्। जब जीवितहरूले परमेश्‍वरको गवाही दिन्छन् तब मात्र शैतानलाई लज्जित बनाउन सकिन्छ; जीवितहरूले मात्र परमेश्‍वरको सुसमाचारको काम फैलाउन सक्छन्, जीवितहरू मात्र परमेश्‍वरका अभिप्राय अनुसारका हुन्छन्, र जीवितहरू मात्र वास्तविक मानिसहरू हुन्।

—वचन, खण्ड १। परमेश्‍वरको देखापराइ र काम। के तँ जीवित भएको व्यक्ति होस्?