सत्यता कसरी पछ्याउने (१०) भाग दुई
६. जन्मजात अवस्थाहरू, मानवता र भ्रष्ट स्वभावहरूका विभिन्न प्रकटीकरण
घिनलाग्दोपन
यसभन्दा पहिले हामीले मानवता, जन्मजात अवस्थाहरू, र भ्रष्ट स्वभावहरूसँग सम्बन्धित धेरै वटा विशिष्ट प्रकटीकरणहरूका बारेमा सङ्गति गरेका थियौँ। आज, हामी यी तीन पक्षहरूसँग सम्बन्धित केही विशिष्ट प्रकटीकरणहरूको सङ्गतिलाई जारी राख्नेछौँ। हामी पहिलो प्रकटीकरणबाट सुरु गर्नेछौँ: घिनलाग्दोपन। यो शब्दको अर्थ के हो? (यसको अर्थ कुनै व्यक्ति शालीन छैन, ऊ सीधा र उचित छैन, र ऊ घुसघुसे र धूर्त छ भन्ने हुन्छ।) (यसको अर्थ कसैको व्यवहार र हाउभाउ तुलनात्मक रूपमा दुष्ट देखिन्छ भन्ने हुन्छ।) तुलनात्मक रूपमा दुष्ट—त्यो अलिक अमूर्त सुनिन्छ। धेरैजसो मानिसहरूले यो दुष्टता ठ्याक्कै केका रूपमा प्रकट हुन्छ भनेर कल्पना गर्न सक्दैनन्। थप अरू छन् कि? (घिनलाग्दोपनको अर्थ व्यक्तिको व्यवहार र हाउभाउ तुलनात्मक रूपमा नीच छ भन्ने हुन्छ।) तैँले कति वटा पक्षहरू उल्लेख गरिस्? घुसघुसे र धूर्त हुनु, दुष्ट, नीच, घृणास्पद, लाजमर्दो हुनु—के प्रकटीकरणहरू यिनै होइनन् र? (हुन्।) त्यसोभए के घिनलाग्दोपनको अवधारणालाई घृणास्पद र नीच वर्गको अवधारणाले प्रतिस्थापन गर्न सकिन्छ? (सकिन्छ।) घिनलाग्दोपनका यी प्रकटीकरणहरूलाई कुन पक्षअन्तर्गत वर्गीकरण गरिन्छ? (दुष्ट चरित्र।) के यो मानवताको खराबी हो? (होइन।) यो प्रकटीकरण प्रकृतिमा मानवताको खराबीभन्दा निकै गम्भीर हुन्छ, त्यसकारण यसलाई मानवताको खराबीका रूपमा वर्गीकरण गर्न सकिँदैन। घिनलाग्दोपन दुष्ट चरित्रको प्रकटीकरण हो। यदि कसैले घिनलाग्दो व्यवहार गर्छ भने, यो व्यक्ति दुष्ट व्यक्ति हो भनेर भन्न नसकिने भए पनि, घिनलाग्दोपनका प्रकटीकरणहरूबाट हेर्दा तिनीहरू सधैँ मानिसहरूलाई वितृष्ण र घिन महसुस गराउँछन्। घिनलाग्दोपन देखाउने त्यस्ता मानिसहरूले निश्चय नै घुसघुसे र धूर्त तरिकाले कामकुरा गर्छन्, तिनीहरू पटक्कै इमानदार हुँदैनन्, तिनीहरू तुलनात्मक रूपमा नीच शैलीले व्यवहार गर्छन्, र सधैँ घृणास्पद कुराहरू गर्छन्। अर्थात्, तिनीहरूले कामकुराहरू गर्दा घृणास्पद, लाजमर्दा, र अपमानजनक विधिहरू, सीधा वा खुलस्त नहुने विधिहरू प्रयोग गर्छन्। धेरैजसो मानिसहरूले यो देख्दा घृणा र तिरस्कार महसुस गर्छन्। यसले तिनीहरू घृणास्पद र नीच छन् भन्ने देखाउँछ। तिनीहरूको सबैभन्दा प्रमुख विशेषता भनेको निकै तुच्छ, नीच, र घृणास्पद हुनु हो। तिनीहरूले जे गरे पनि वा जे भने पनि, तिनीहरू सीधा र खुलस्त हुन सक्दैनन्; तिनीहरूले सधैँ केही लज्जास्पद युक्तिहरू प्रयोग गर्छन् र तिनीहरू केही लाजमर्दा कुराहरूमा संलग्न हुन्छन्। उदाहरणका लागि, परमेश्वरमा विश्वास गर्नुलाई विश्वव्यापी रूपमा अत्यन्तै उचित कुराका रूपमा, मानिसहरूले बुझ्न र अनुमोदन गर्न सक्ने कुराका रूपमा पहिचान गरिन्छ। तर जब यी मानिसहरू परमेश्वरमा विश्वास गर्छन्, तब तिनीहरूले गलत मार्ग लिएका जस्तो व्यवहार गर्छन्, मानौँ यो कुनै लाजमर्दो कुरा हो। तिनीहरू घृणास्पद र घिनलाग्दा मानिसहरू हुन्। घिनलाग्दा मानिसहरूले सामान्यतया अरूका बीचमा कस्तो भूमिका खेल्छन्? (तिनीहरू नकारात्मक पात्रहरू, घृणायोग्य मानिसहरू हुन्।) तिनीहरूले नकारात्मक भूमिका खेल्छन्। त्यस्ता मानिसहरूमा के-कस्ता विशेषताहरू हुन्छन्? सायद, तिनीहरूको रूप हेर्दा, तैँले तिनीहरू अत्यन्तै खराब छन् भनेर भन्न सक्दैनस्, वा तिनीहरूले गर्ने कुरामा तिनीहरूसँग खराब अभिप्रायहरू छन् भन्ने कुरा देख्न सक्दैनस् होला। तर, तिनीहरूसँग केही समयसम्म अन्तरक्रिया गरेपछि, तँलाई तिनीहरू सधैँ सीधा र खुलस्त नहुने तरिकामा बोल्छन् र व्यवहार गर्छन् भन्ने लाग्छ। तिनीहरूले भन्ने कुरा राम्रो सुनिन्छ, तर तिनीहरूले पर्दा पछाडि गर्ने कुरा फरक हुन्छ। तँलाई सधैँ तिनीहरूका अभिप्राय सही छैनन्, वा तिनीहरू आफूले गर्ने अभिप्राय राखेका कुराहरूका बारेमा कुरा गर्दैनन् भन्ने लाग्छ, जसले तँलाई अन्योलमा पार्छ। अन्त्यमा, तँलाई त्यस्ता मानिसहरू पटक्कै भरपर्दा हुँदैनन् र तिनीहरू घृणास्पद, गोप्य कुराहरू मात्रै गर्छन् र सधैँ तेरा मामलाहरू बरबाद गर्छन् भन्ने लाग्छ। यिनीहरू घिनलाग्दा मानिसहरू हुन्। तैँले यी मानिसहरूले आफ्ना फरक दृष्टिकोणहरू खुलस्त व्यक्त गरेका वा आपत्तिहरू खुलस्त व्यक्त गरेका देख्नेछैनस्। अरूका अगाडि, तिनीहरूले यस्तो राम्रो सुनिने कुरा समेत भन्न सक्छन्, जस्तै, “हामीले त्यसो गर्न सक्दैनौँ; हामीले विवेकको साथ काम गर्नुपर्छ।” तर, पर्दा पछाडि, तिनीहरूले परिस्थितिहरूलाई चालबाजी गर्छन्, र केही सुझबुझहीन, मूर्ख, र अज्ञानी मानिसहरूलाई तिनीहरूका अभिप्रायहरू अनुसार काम गर्न उक्साउँछन्। अन्त्यमा, तिनीहरूले हासिल गर्न चाहेको मामला पूरा हुन्छ, तिनीहरूले यो उपलब्धिका नतिजाहरूको आनन्द उठाउँछन्, र तैपनि यो तिनीहरूको कार्य हो भन्ने कसैलाई थाहा हुँदैन। तैँले के देख्छस् भने तिनीहरूले अरूका उपस्थितिमा केही पनि भन्ने वा गर्ने गर्दैनन्, तैपनि घटनाहरूको बहाव अन्ततः तिनीहरूले चालबाजी गरेको दिशामा नै अघि बढ्छ। यस दृष्टिकोणबाट हेर्दा, त्यस्ता मानिसहरू अलिक कपटी पनि हुन्छन्। के तिमीहरूको वरिपरि घिनलाग्दा मानिसहरू छन्? के घिनलाग्दा मानिसहरूलाई खुट्ट्याउन वा छर्लङ्ग देख्न सामान्यतया अरूलाई सजिलो हुन्छ? (हुँदैन।) यी मानिसहरूले आफूलाई निकै गहन रूपमा लुकाउँछन्। तिनीहरूको समस्या चरित्रको समस्या हो; तिनीहरूको मानवता सार खराब हुन्छ। के तिमीहरूले घिनलाग्दा मानिसहरू भेटेका छौ? के त्यस्ता मानिसहरूका मुख्य प्रकटीकरणहरूका बारेमा तिमीहरू स्पष्ट भयौ? (त्यति धेरै भएनौँ।) अबदेखि, तिमीहरूले आफ्नो वरिपरिका कस्तो प्रकारका मानिसहरूले घिनलाग्दोपनका विभिन्न प्रकटीकरणहरू प्रायजसो प्रकाश गर्छन् भन्ने कुरालाई ध्यान दिनुपर्छ र अवलोकन गर्नुपर्छ। के यस सन्दर्भमा देखा पर्ने प्रकटीकरणहरू तुलनात्मक रूपमा अमूर्त र गुप्त हुन्छन्? (हुन्छन्।) तेरो वरिपरि त्यस्ता मानिसहरू भए पनि, तिनीहरूलाई खुट्ट्याउन गाह्रो हुने हुनाले, तिनीहरूबारे सचेत हुन तँलाई सजिलो हुनेछैन। जब कुनै दिन तिमीहरूले त्यस्तो व्यक्तिलाई पहिचान गर्छौ, तब तिमीहरूले उसको विशेषता र सार वास्तवमा के हुन् भनेर हेर्नका लागि उसलाई सुरुदेखि अन्त्यसम्म अवलोकन गर्न र उसका प्रकटीकरणहरू टिपोट गर्न सक्छौ, त्यसपछि तिनलाई संक्षेप गर्न सक्छौ। हामी अहिलेका लागि घिनलाग्दोपनको प्रकटीकरणको विषयलाई यहीँ रोक्नेछौँ।
गतिछाडापन
अर्को प्रकटीकरण गतिछाडापन हो। सुरुमा, हेर त—गतिछाडापन कुन पक्षअन्तर्गत पर्छ? (दुष्ट चरित्रअन्तर्गत।) यो दुष्ट चरित्रअन्तर्गत पर्छ। त्यसोभए गतिछाडापनले सामान्यतया कस्तो प्रकारका समस्याहरूलाई जनाउँछ? (व्यक्तिको अन्तरवैयक्तिक आचरणका समस्याहरू।) निकै सही भन्यौ—गतिछाडापनले सामान्यतया पुरुष र महिलाबीच हुने अन्तरवैयक्तिक आचरणका समस्याहरूलाई समावेश गर्छ। त्यसोभए गतिछाडापन पुरुषमा लागू हुन्छ कि महिलामा लागू हुन्छ? (पुरुष र महिला दुवैमा।) यो एउटा लैङ्गिकतामा मात्रै लागू हुँदैन। यस्ता पुरुषहरू हुन्छन्, र यस्ता महिलाहरू हुन्छन्। त्यसकारण, पुरुषहरू मात्रै गतिछाडा हुन सक्छन् भन्ने होइन। यदि महिलाहरूमा अन्तरवैयक्तिक आचरणका समस्याहरू छन् भने, यो पनि गतिछाडापन नै हो। त्यसोभए गतिछाडापनका विशिष्ट प्रकटीकरणहरू के-के हुन्? सधैँ विपरीत लिङ्गी मानिसहरूसँग घुलमेल हुन र आफूलाई प्रदर्शन गर्न मन पराउनु—यो कस्तो समस्या हो? के यो अलिक गतिछाडा कुरा होइन र? (हो।) विपरीत लिङ्गी व्यक्तिलाई देख्दा तिनीहरू उत्तेजित हुन्छन्। विपरीत लिङ्गका मानिसहरू जति धेरै हुन्छन्, तिनीहरू त्यति उत्तेजित बन्छन्, र तिनीहरू आफ्नो प्रदर्शन गर्न त्यति नै चाहन्छन्। विशेष गरी कतिपय मानिसहरूका हकमा, तिनीहरूले कुन हदसम्म आफ्नो प्रदर्शन गर्छन्? आफ्नो छाती खुला राख्नु र आफ्नो ढाड देखाउनु, उत्तेजक इशाराहरू गर्नु, उत्तेजक शब्दहरू बोल्नु—के यी गतिछाडापनका प्रकटीकरणहरू होइनन् र? (हुन्।) छेउछाउमा विपरीत लिङ्गी मानिसहरू भएसम्म, तिनीहरूको उमेर जतिसुकै भए पनि वा तिनीहरू आफूले मन पराएका व्यक्ति भए पनि वा नभए पनि, विपरीत लिङ्गी मानिसहरूलाई आकर्षित गर्न तिनीहरूले तडकभडक रूपमा, मोहित पार्ने किसिमले, वा आकर्षक रूपमा लुगा लगाउँछन्। के यो गतिछाडापनको प्रकटीकरण होइन र? (हो।) यो सबैभन्दा आम प्रकटीकरण हो। यी घटनाहरू पहिले नै आम बनेका छन् र गैरविश्वासीहरूमाझ तिनलाई कुनै असामान्य कुराका रूपमा लिइँदैन। तिनीहरू यसलाई गतिछाडापन मान्दैनन् तर उल्टै यसलाई अत्यन्तै सामान्य र उचित मान्छन्। तिनीहरू विपरीत लिङ्गी मानिसहरूका अघि आफूलाई आकर्षक बनाउन र प्रशंसायोग्य बनाउनका लागि दुवै लिङ्गका मानिसहरूले सुन्दर रूपमा लुगा लगाउनुपर्छ भन्ने विश्वास गर्छन्, ताकि विपरीत लिङ्गी मानिसहरू तिनीहरूलाई पछ्याउन लोभिऊन्। के त्यस्ता विचार र दृष्टिकोणहरू गतिछाडा विचार र दृष्टिकोणहरू हुन्? (हुन्।) तिनीहरू सधैँ विपरीत लिङ्गी मानिसहरूको ध्यानको केन्द्र हुन चाहन्छन्, सधैँ तिनीहरूलाई आकर्षित गर्न र आफूप्रति रुचि राख्ने बनाउन चाहन्छन्; तिनीहरूको वैवाहिक स्थिति वा उमेर जेसुकै भए पनि, तिनीहरूसँग सधैँ यी विचार र व्यवहारहरू हुन्छन्, र तिनीहरूको जीवन त्यस्ता सोचाइले भरिएको हुन्छ—के यो गतिछाडापन होइन र? (हो।) यी धेरैजसो मानिसहरूले तुलनात्मक रूपमा स्वीकार्य ठान्ने र अत्यन्तै गतिछाडा नमान्ने केही प्रकटीकरणहरू हुन्—विपरीत लिङ्गी मानिसहरूका अघि आफूलाई प्रस्तुत गर्न र प्रदर्शन गर्न मात्र मन पराउनु। उदाहरणका लागि, राम्रा लुगा लगाउनु, केही अत्तर छर्नु, अलिक कामुक रूपमा लुगा लगाउनु, उत्तेजक शब्दहरू बोल्नु, वा आफ्नो मोहकता प्रदर्शन गर्नु—यी गतिछाडा प्रकटीकरणहरू धेरैजसो मानिसहरूले सहनीय ठान्ने कुराहरू हुन्। गतिछाडापनको अझै गम्भीर प्रकटीकरण के हो भने, त्यस्ता मानिसहरूले विपरीत लिङ्गी मानिसहरूलाई जस्तोसुकै वातावरणमा देखे पनि, सीमा नाघेर तिनीहरूलाई छुने आँट गर्छन्। अर्को व्यक्तिको सहमति छ कि छैन भनेर ख्याल नै नगरी तिनीहरू त्यत्तिकै नजिक जान्छन् र उनीहरूलाई छुन्छन्, सधैँ एक-अर्कासँग परिचित रहिआएकोझैँ व्यवहार गर्छन्। तिनीहरू अरूका हाउभाउ र प्रतिक्रियाहरूलाई अवलोकन गर्नमा निकै सिपालु हुन्छन्। यदि तिनीहरूले कुनै व्यक्ति तिनीहरूसँग विकर्षित भएको छैन र तुलनात्मक रूपमा विनम्र छ भन्ने देखे भने, तिनीहरू लापरवाह रूपमा उसको शिर वा ढाड छुने, वा उसको नजिक बस्ने समेत आँट गर्छन् वा यदि अर्को व्यक्तिले प्रतिरोध गरेन भने, उसको हात समात्ने समेत गर्छन्। अरूले देख्दा कस्तो महसुस गर्लान् भन्ने बारेमा वास्ता नगरी कतिपय महिलाहरू सीधै पुरुषको काखमा बस्न सक्छन्। यो त साधारण प्रदर्शन गर्ने कार्यभन्दा बाहिर गएर अझै ठोस कुरामा विकसित भएको हुन्छ। के यो गतिछाडा हुनु होइन र? (हो।) के धेरैजसो मानिसहरू यस्तो गतिछाडापन स्वीकार गर्न सक्छन्? (तिनीहरू यसलाई स्वीकार गर्न सक्दैनन्।) कतिपय मानिसहरूले यो ठूलो कुरा होइन भन्ने सोच्छन् र यसोसमेत भन्छन्, “यो गतिछाडापन होइन। पुरुष र महिलाले एक-अर्काप्रति स्नेह देखाउनु अत्यन्तै सामान्य कुरा हो। नत्र भने, जिउनुको के अर्थ हुन्छ र? पुरुषले महिलामा आनन्द लिनुपर्छ, र महिलाले पुरुषमा आनन्द लिनुपर्छ—त्यसपछि मात्रै जीवनमा रोचकता हुन्छ।” यदि विपरीत लिङ्गी कसैले पनि तिनीहरूप्रति यस्तो गतिछाडा इशारा देखाएन भने, तिनीहरू यसो सोच्छन्, “के ममा कुनै मोहकता नभएर हो? म किन विपरीत लिङ्गी व्यक्तिलाई आकर्षित गर्न सक्दिनँ?” त्यसपछि तिनीहरू निराश हुन्छन्। जब त्यस्ता मानिसहरूले कुनै गतिछाडा व्यक्ति तिनीहरूसँग नजिकिरहेको देख्छन्, तब तिनीहरूलाई निकै सन्तुष्टि हुन्छ र भित्री रूपमा प्रसन्नता हुन्छ। कम्तीमा पनि, तिनीहरूलाई शारीरिक र मानसिक रूपमा सन्तुष्टि हुन्छ, र कसैले तिनीहरूमा रुचि देखाउनुले तिनीहरूको जीवनलाई सार्थक बनाउँछ भन्ने सोच्छन्। त्यसकारण, कतिपय मानिसहरू यस्तो गतिछाडापनलाई स्वीकार गर्न सक्छन्। उदाहरणका लागि, मानौँ कसैले कुनै व्यक्तिलाई मन पराउँछ र ऊप्रति उसमा प्रेमको भावना छ; यदि त्यो व्यक्तिले उसलाई सधैँ बेवास्ता गर्छ र उसलाई कुनै रुचि देखाउँदैन भने, उसलाई निकै निराश महसुस हुन्छ। तर यदि त्यो व्यक्तिले कहिलेकहीँ उसलाई छुन्छ, जिस्क्याउँछ, उसको हात सुमसुम्याउँछ, वा उसको शरीरको न्यानोपन महसुस गर्न सकिने गरी नजिक बस्छ भने—वा अझै बढी, यदि यो महिलाको फाइदा उठाउने पुरुष हो भने, उसले सोच्छे, “अहो, राम्रो कुरा, उसले मलाई मन पराउँछ। हामी यस संसारमा एक हुन नसक्ने भए पनि, उसले यसरी कामुक व्यवहार गर्दा कम्तीमा पनि मेरो जीवन सार्थक हुन्छ!” हेर् त, कतिपय मानिसहरूले यस्तो गतिछाडापनलाई घृणा गर्नुको सट्टा हृदयको गहिराइबाट स्वीकार गर्छन्। तिनीहरूको मनोवृत्ति यी कुराहरू गर्ने विपरीत लिङ्गी व्यक्ति तिनीहरूले मन पराएको व्यक्ति हो कि होइन भन्ने कुरामा निर्भर हुन्छ। यदि तिनीहरूलाई त्यो व्यक्ति मन पर्छ र ऊप्रति विकर्षण महसुस हुँदैन, वा हृदयमा तिनीहरूले उसको तृष्णा समेत गर्छन् भने, तिनीहरूले त्यस्ता गतिछाडा मानिसहरूलाई वा गतिछाडा कार्यहरूलाई घृणा गर्दैनन्। बरु, तिनीहरूले उनीहरूलाई स्वीकार गर्न र हृदयमा स्वागत गर्न सक्छन्, उनीहरूलाई हृदयमा ठाउँ दिन्छन्। त्यसकारण, कतिपय मानिसहरूले यस्ता गतिछाडा व्यक्तिहरूलाई भित्री रूपमा स्वीकार गर्छन्। गतिछाडा मानिसहरू असल नहुने हुनाले, के यसको अर्थ त्यस्तो गतिछाडा व्यवहारलाई स्वीकार गर्न सक्नेहरू पनि गतिछाडा हुन्छन् भन्ने हुँदैन र? (हुन्छ।) तिनीहरू पनि गतिछाडा नै हुन्छन्। यस्तो प्रकारको गतिछाडापनभन्दा पनि गम्भीर केही प्रकटीकरणहरू छन्—हल्का प्रदर्शन गर्ने मात्र होइन, आँखा जुधाउने मात्र होइन वा केही शारीरिक स्पर्श गर्ने मात्रै होइन, तर अझै अघिसमेत बढ्ने प्रकटीकरणहरू। यी मानिसहरूको मनलाई त्यस्ता गतिछाडा कुराहरूले पूर्ण रूपमा ओगटेको हुन्छ। यदि कसैसँग प्रेम सम्बन्धमा रहँदा यस्तो भयो भने, यो सामान्य प्रकटीकरण हो। तर यदि कसैको उमेर र वास्तविक परिस्थितिले यसो गर्न दिँदैन, र उसले विपरीत लिङ्गी व्यक्ति देख्दा अझै पनि त्यस्ता कुराहरूका बारेमा पूर्ण रूपमा सोच्छ भने, यो प्रकटीकरणको सार के हो? यसको अर्थ विपरीत लिङ्गी व्यक्तिको सामना गर्दा, ऊसँग सधैँ एक प्रकारको कामना र तृष्णा हुन्छ, वा उसको मनमा कुनै उद्देश्य हुन्छ—उसले केही मानसिक आवश्यकतालाई सन्तुष्ट पार्न मात्रै चाहन्छ र कुरा त्यति मात्र हो भन्ने होइन; बरु, ऊ ठोस कार्यहरू गर्न र उल्लेखनीय रूपमा अगाडि बढ्न चाहन्छ। ऊ हृदयमा निरन्तर यी कुराहरूको पछि लागिरहेको हुन्छ; आफ्नो मनमा गतिछाडा कुराहरूका बारेमा सोच्ने बाहेक, उसले आफ्नो व्यवहारमा आफ्नो यौन कामना पूरा गर्न र पोख्न विपरीत लिङ्गका उपयुक्त सदस्यहरूसँग सम्पर्क गर्न पनि थाल्छ। के त्यस्ता मानिसहरू गतिछाडा होइनन् र? (हुन्।) अघिल्ला दुई प्रकारका गतिछाडा मानिसहरूका तुलनामा, के यस्तो गतिछाडा व्यक्ति अत्यन्तै खतरनाक र डरलाग्दो हुँदैन र? (हुन्छ।) त्यस्ता गतिछाडा मानिसहरूले कुनै पनि बेला त्यस्ता कार्य गर्न सक्छन्—यसले तिनीहरू अत्यन्तै दुष्ट र गतिछाडा छन् भन्ने कुरा पहिले नै देखाउँछ। यसभन्दा माथिका स्तरहरूमा पुगेकाहरूका हकमा भन्दा, हामी तिनीहरूका बारेमा थप छलफल गर्नेछैनौँ।
त्यसोभए, यी तीन प्रकारका गतिछाडापनहरूमध्ये, तिमीहरूले कुन चाहिँलाई स्वीकार गर्न सक्छौ? अर्थात्, कुनचाहिँले तिमीहरूलाई, कसैले त्यसरी व्यवहार गर्नु सामान्य हो, ठूलो समस्या होइन, र ऊ तिमीहरूलाई त्यति घिन वा तिरस्कार लाग्ने व्यक्ति होइन र तिमीहरूले केही हदसम्म स्वीकार गर्न सक्ने व्यक्ति हो भन्ने महसुस गराउँछ? तिमीहरूले कुन तहको गतिछाडापन स्वीकार गर्न सक्छौ? (हामी कुनै पनि तहलाई स्वीकार गर्न सक्दैनौँ।) तिमीहरूले किन कुनै पनि तहको गतिछाडापनलाई स्वीकार गर्न सक्दैनौ? (पछिल्लो प्रकारको गतिछाडापनको प्रकृति अलिक दुष्ट नै हुन्छ, र पहिलो प्रकारको गतिछाडापनमा विपरीत लिङ्गको अगाडि प्रदर्शन गर्ने कार्य मात्रै समावेश भए पनि, यसले वरिपरिका मानिसहरूलाई बाधा दिन्छ।) पहिलो प्रकारको व्यक्तिलाई हृदयमा लिङ्ग भिन्नताको स्पष्ट बोध हुँदैन। विपरीत लिङ्गी मानिसहरूसँग अन्तरक्रिया गर्दा धेरैजसो मानिसहरू पुरुष र महिलाबीच रहेका सीमाहरूलाई ध्यान दिन्छन्। विशेष गरी, जब महिलाहरूले पुरुषहरूसँग अन्तरक्रिया गर्ने कुरा आउँछ, तब तिनीहरू संयमी रहनुपर्छ र तिनीहरूले पुरुषहरूको अगाडि केही सीमाहरू कायम राख्नुपर्छ। तर, कतिपय महिलाहरूलाई विपरीत लिङ्गी मानिसहरूसँग अन्तरक्रिया गर्न मन पर्छ र आफूले मन पराएको व्यक्ति देख्दा तिनीहरू उत्साहित हुन्छन्। तिनीहरूले मौका पाउने बित्तिकै, सम्पर्क गर्ने बहाना खोज्छन्। विपरीत लिङ्गी व्यक्तिसँग जानी-जानी अन्तरक्रिया गर्न खोज्ने जोकोहीको हृदयमा केही असामान्य कुरा हुन्छ। पहिलो प्रकारको गतिछाडापनमा व्यवहार गर्ने ठोस गतिछाडा तरिकाहरू समावेश नभए पनि वा त्यसले कुनै ठोस घटनाहरूमा नडोऱ्याउने भए पनि, साथै यसमा यौन दुर्व्यवहार समावेश नहुने भए पनि, तर तिनको प्रकटीकरणका आधारमा, अन्तरवैयक्तिक आचरणका हिसाबमा, यी मानिसहरूमा पुरुष र महिलाबीचका स्पष्ट सीमाहरूको कमी हुन्छ। अर्थात्, हृदयमा, तिनीहरूसँग स्पष्ट सीमाहरू हुँदैनन् र सामान्य मानिसहरूमा लाजको बोध हुनुपर्छ र तिनीहरूले आफूलाई अरूको हेलाको पात्र बनाउनु हुँदैन भन्ने कुरा तिनीहरू बुझ्दैनन्। यदि कसैले यसबारे केही महसुस नगरी गतिछाडा प्रकटीकरणहरू प्रदर्शन गर्छ भने, ऊ सामान्य व्यक्ति होइन र उसमा कम्तीमा पनि सामान्य मानिसहरूको विवेक र समझको कमी हुन्छ। व्यक्ति पुरुष भए पनि वा महिला भए पनि, उसले लैङ्गिकताबीचका सीमाहरूलाई पालना गर्नुपर्छ, र यी सीमाहरूलाई पार गर्न सकिँदैन भन्ने कुरा उसलाई हृदयमा स्पष्ट हुनुपर्छ। परमेश्वरले पुरुष र महिलालाई अन्तर्निहित भिन्नताहरू सहित सृष्टि गर्नुभयो; तिनीहरू बीचको सीमालाई अस्पष्ट पार्न सम्भव हुँदैन। यदि कुनै व्यक्तिमा सधैँ पुरुष र महिलाबीचका स्पष्ट सीमाहरूको कमी हुन्छ र उसले विपरीत लिङ्गीको अगाडि निरन्तर प्रदर्शन गरिरहेको हुन्छ भने, यो सामान्य लम्पटपन वा संयमताको कमी मात्रै होइन—यसमा अन्तरवैयक्तिक आचरणको समस्या समावेश हुन्छ। तिनीहरूले गर्ने कामकुराहरूमा ठोस समस्याहरू समावेश भए पनि वा नभए पनि, यी प्रकटीकरणहरूमा अन्तरवैयक्तिक आचरणका समस्याहरू समावेश भएसम्म, ती मानवमा हुनुपर्ने लाजको बोधअनुरूप हुँदैनन्। विशेष गरी पुरुष र महिलाबीचका मामलाहरूमा, यदि व्यक्तिलाई लाज छैन वा उसमा लाजको बोधको कमी छ भने, ऊ ठूलो खतरामा हुन्छ। यदि तैँले जानी-जानी विपरीत लिङ्गीको अगाडि आफ्नो मोहकता प्रदर्शन गर्न सक्छस् र उसलाई आकर्षित गर्ने प्रयास गर्न सक्छस् भने, तँ अर्को तहको गतिछाडापनमा पुग्ने सम्भावना निकै हुन्छ। तैँले सुरुआत प्रदर्शन गरेर गर्न सक्छस्, तर त्यो सजिलै हात लगाउने अवस्थामा विकसित हुन सक्छ, र हात लगाउने अवस्थाबाट, यो सजिलै अझै ठोस कुरामा विकसित हुन सक्छ, र यो अन्ततः तेरो नियन्त्रणबाट बाहिर जान सक्छ। देखिस्, गतिछाडापनको तह जेसुकै भए पनि, यो गतिछाडापनको दायराभित्र परेसम्म, यसमा अन्तरवैयक्तिक आचरणको समस्या समावेश हुन्छ। यसमा अन्तरवैयक्तिक आचरणको समस्या समावेश भएपछि, गम्भीरताको तहहरूबीच कुनै भिन्नता हुँदैन। किनभने त्यस्ता समस्याहरू बढ्न सक्छन्—प्रदर्शन गर्ने अवस्था र लाजको बोधको अभावबाट सुरु भएर, यो सजिलै शारीरिक सम्पर्क गर्ने, स्नेह विकास हुने अवस्थामा पुग्न सक्छ, र त्यसपछि यो आपसी रूपमा अविभाज्य हुने अवस्थामा पुग्न सक्छ। त्यहाँबाट, यो अझै अगाडि बढ्न सक्छ, नियन्त्रणभन्दा बाहिर जान सक्छ, जसले गर्दा पछुतो गर्नका लागि ढिला भइसकेको हुन्छ। यो वास्तविकता बनेपछि, यसलाई उचित रूपमा अन्त्य गर्न गाह्रो हुन्छ। त्यसकारण, तैँले गतिछाडापनका जस्तोसुकै प्रकटीकरणहरू प्रदर्शन गरे पनि, ती कुराहरू अन्तरवैयक्तिक आचरणको समस्यासँग सम्बन्धित भएसम्म, यदि तैँले आफूलाई रोक्दैनस् र तँमा लाजको बोधको कमी छ भने—यदि अरूले तेरा बारेमा के भन्छन्, मानिसहरूले तँलाई कसरी मूल्याङ्कन गर्छन्, वा परमेश्वरले तँलाई कसरी हेर्नुहुन्छ भन्ने कुराप्रति तँ पूर्ण रूपमा उदासीन छस् भने—तँ ठूलो खतरामा छस्। ठूलो खतरामा हुनु भनेको के हो? यसको अर्थ आम छाडापनका कार्य र प्रकटीकरणहरूबाट सुरु गरेर, तँ सजिलै जीवनभरिलाई पछुतो हुने गरी पतित र हास्यास्पद कामकुराहरू गर्ने अवस्थामा पुग्नेछस्। बुझिस्? (बुझेँ।) त्यसकारण, यदि तँ गतिछाडापनको समस्याको सारलाई छर्लङ्ग देख्न सक्दैनस् र यसलाई समयमा नै समाधान गर्न असफल भइस् भने, तँ ठूलो समस्यामा छस्। यदि तैँले त्यस्ता प्रकटीकरणहरू प्रदर्शन गर्छस् वा त्यस्ता कुराहरू पछ्याउनमा आनन्द लिन्छस् भने, यसले तेरो मानवतामा गम्भीर समस्या छ भन्ने कुरालाई प्रमाणित गर्छ। के समस्या? लाजको बोधको कमी हुनु। अन्तरवैयक्तिक आचरणको समस्या व्यक्तिको लाजको बोधसँग सम्बन्धित हुन्छ। यदि तँमा लाजको बोधको कमी छ भने, त्यस्ता कामकुराहरू गर्दा तँसँग कुनै सीमा हुँदैन। तैँले जेसुकै सोचे पनि, तैँले त्यो कार्य गर्न सक्छस्। तेरा विचार र कामनाहरू न त नियन्त्रण गरिनेछन् न त सीमित हुनेछन्। वातावरण उपयुक्त भएसम्म, तेरा विचार र कामनाहरू प्रकट हुने अवसर आउनेछ, ती बिस्तारै फुलेर विस्फोट हुने हदसम्म पुग्नेछन्। यसले भयानक परिणामहरू ल्याउनेछ।
यदि तिमीहरूका वरिपरि यस्ता गतिछाडा मानिसहरू छन्, जसको गतिछाडापनको समस्या कहिलेकहीँ एउटा उत्तेजक टिप्पणी गर्ने मात्र होइन, र जसको गतिछाडापन केही निश्चित व्यक्तिहरूप्रति मात्रै लक्षित हुँदैन भने—बरु, तिनीहरू प्रायजसो यसरी नै व्यवहार गर्छन्, र तिनीहरूसँग कुनै लाजको बोध हुँदैन, र अरूले तिनीहरूलाई घृणा गर्दा, सम्झाउँदा, वा चेतावनी दिँदासमेत समस्या समाधान हुँदैन, तिनीहरू अझै पनि गतिछाडा नै हुन जारी राख्छन् र तिनीहरूको गतिछाडापन झन्-झन् गम्भीर हुँदै जान्छ—अनि यदि तिमीहरूले त्यस्ता मानिसहरूलाई भेट्यौ भने, तिमीहरू तिनीहरूबाट जोगिनुपर्छ। तिमीहरू किन तिनीहरूबाट जोगिनुपर्छ? किनभने गतिछाडा मानिसहरूमा कुनै लाज हुँदैन। के लाजविनाका मानिसहरूको व्यवहारमा कुनै संयमता हुन्छ? के तिनीहरूले आफूलाई रोक्न सक्छन्? (सक्दैनन्।) तिनीहरूले आफूलाई रोक्न सक्दैनन्, त्यसकारण तँ त्यस्ता मानिसहरूबाट जोगिनुपर्छ; तँ तिनीहरूसँग सङ्गत गर्नबाट जोगिन सक्दो प्रयास गर्। यदि कामले तँलाई तिनीहरूसँग सम्पर्क गर्न माग गर्छ र तँ यो अवस्थाबाट जोगिन सक्दैनस् भने, यसलाई कडाइका साथ काममा नै सीमित राख्, तर तिनीहरूसँग अन्तरक्रिया गर्दा अरू केही मानिस उपस्थित हुनु नै राम्रो हुन्छ। तिनीहरूसँग एकलै संलग्न नहो, र तिनीहरूलाई तेरो शोषण गर्ने कुनै अवसर नदे। परीक्षामा नपर्न र शैतानलाई शोषण गर्ने कुनै अवसर नदिनका लागि तिनीहरूसँग एकलै बस्नबाट जोगिन सक्दो गर्। यो जस्तोसुकै प्रकारको गतिछाडा व्यवहार भए पनि, जब तैँले थाहा पाउँछस् कि त्यस्ता मानिसहरूसँग अन्तरवैयक्तिक व्यवहारमा कुनै लाज हुँदैन, तिनीहरू विपरीतलिङ्गी कुनै पनि व्यक्तिसँग जिस्किन सक्छन्, र तिनीहरू यति अश्लील हुन्छन् कि तिनीहरूले धेरै विपरीत लिङ्गी मानिसको उपस्थितिमा फोहोरी ठट्टा गर्न समेत सक्छन्, यो पूर्ण रूपमा सामान्य कुरा भएझैँ बोल्छन्, तिनीहरूले गर्दा सुन्नेहरूको अनुहार रातो हुन्छ, उनीहरूलाई लाज लाग्छ, उनीहरू यो कुरा सुन्नै सक्दैनन्, जबकि तिनीहरू आफै केही महसुस गर्दैनन्, तिनीहरू यसबारे अनजान हुन्छन्, र वास्ता गर्दैनन्, तब तँ त्यस्ता मानिसहरूबाट जोगिनुपर्छ। बुझिस्? (बुझेँ।) विशेष गरी, तैँले तिनीहरूसँग एक्लै अन्तरक्रिया गर्दा, तिनीहरूले तँलाई विशेष वास्ता र ध्यान देखाउँछन्, र तेरा कमीकमजोरी र खराबीहरूप्रति अझै बढी सहनशील हुन्छन्, त्यसपछि तँलाई प्रायजसो छुने गर्छन्, वा बाहिरी रूपमा आफूलाई भद्र र शिष्ट पुरुषका रूपमा प्रस्तुत गर्छन्, तैपनि तिनीहरूको शब्दहरूमा सधैँ अश्लीलता लुकेको हुन्छ भने—यस्ता मानिसहरू अत्यन्तै खतरनाक हुन्छन्, र तिमीहरू तिनीहरूबाट सतर्क रहनैपर्छ। कतिपय मानिस यस्ता पनि हुन्छन्, जो आफ्नै लिङ्गी व्यक्तिसँग नै सङ्गति गर्न वा सोधपुछ गर्न सकिने मामलाहरूका हकमा, वा आफ्नै लिङ्गी व्यक्तिसँग सम्हाल्न सकिने कामका हकमा पनि यसो गर्दैनन् तर उल्टै विपरीतलिङ्गी व्यक्ति खोज्ने जिद्दी गर्छन्। तिनीहरूले जुन विपरीत लिङ्गी व्यक्तिलाई आँखा लगाएका हुन्छन्, उसैलाई निरन्तर प्रश्नहरू गर्छन्, झर्को लगाउँछन्, अनावश्यक कुराकानीहरू सुरु गर्छन्, र उसलाई झिजो गर्नका लागि कुराहरू बनाउँछन्, सधैँ उसलाई सोध्नै नपर्ने व्यर्थका प्रश्नहरू सोध्छन् र यो व्यक्तिसँग एक्ला-एक्लै अन्तरक्रिया गर्ने अवसरहरू सिर्जना गर्न धेरै मेहनत गर्छन्। तिनीहरूले अवसरहरू खोज्नुको उद्देश्य भनेको आफ्नै कामनाहरू सन्तुष्ट पार्नका लागि हो। तँ पुरुष भए पनि वा महिला भए पनि, त्यस्ता मानिसहरूलाई भेट्दा तैँले के गर्नुपर्छ? (तिनीहरूबाट टाढा बस्नुपर्छ।) तैँले तिनीहरूलाई इन्कार गर्ने उपाय सोच्नुपर्छ; तिनीहरूलाई कुराहरू अत्यन्तै स्पष्ट रूपमा व्याख्या गर्। तिनीहरूबाट चुपचाप टाढा बस्ने र त्यो नै पर्याप्त हुन्छ भन्ने नसोच्। यदि तिनीहरूले कहिलेकहीँ तँलाई एकपटक झर्को लगाए भने, तैँले तिनीहरूले अनुचित व्यवहार गरिरहेका छन् कि छैनन् भनेर निर्धारित गर्न नसक्लास्। तर यदि तिनीहरूले तँलाई बारम्बार झर्को लगाए भने, तैँले तिनीहरूलाई यो कुरा स्पष्ट पार्नुपर्छ। तैँले के भन्नुपर्छ? तैँले तिनीहरूलाई यसो भन्न सक्छस्: “तिमीले मलाई एक-दुई पटकभन्दा बढी झर्को लगाएका छौ—तिमीले के गर्न खोजेको? आफ्नो कुरा स्पष्ट पार! के हाम्रो साँच्चै नै त्यस्तो किसिमको कामको सम्बन्ध छ? तिमीले सोध्न मिल्ने अत्यन्तै धेरै मानिसहरू छन्, तैपनि तिमी मलाई नै सोध्ने र मकहाँ नै आउने जिद्दी गर्छौ—के हामी साँच्चै नै यति नजिक छौँ? यसो नगर। मलाई रुचि छैन, र मलाई यसरी मानिसहरूसँग सङ्गत गर्न मन पर्दैन। भविष्यमा फेरि मलाई बाधा नदेऊ। मलाई तिमीमा पटक्कै रुचि छैन। यदि तिमीले भविष्यमा मलाई यसरी झर्को लगाइरह्यौ भने, म भद्र रहनेछैनँ!” त्यस्ता मानिसहरूप्रति कस्तो शैली अपनाउनुपर्छ? (तिनीहरूबाट टाढा बस्ने र तिनीहरूलाई इन्कार गर्ने।) यदि त्यस्ता मानिसहरूलाई बारम्बार हप्काउँदा पनि तिनीहरू सुधार गर्न नसक्ने अवस्थामा नै रहन्छन् भने, तिनीहरूलाई कसरी निराकरण गर्नुपर्छ? तिनीहरूलाई मण्डलीका प्रशासनिक प्रावधानहरू अनुसार, अलग गरेर वा निकालेर निराकरण गर्नुपर्छ। कतिपय व्यक्तिहरू मान्छे खुसी पारिहिँड्ने मानिसहरू हुन्छन्, जो अरूलाई चिढ्याउने आँट गर्दैनन् र तिनीहरू यस्तो गतिछाडा व्यक्तिसँग भित्री रूपमा डराउँछन्। यो समस्याजनक कुरा हो। तिनीहरू उनीहरूको खेलौना मात्रै बन्न सक्छन्। त्यस्ता गतिछाडा मानिसहरूलाई गम्भीरताको साथ व्यवहार गरिनुपर्छ। तिनीहरूप्रति रहेको तेरो हाउभाउ अलिक कठोर हुनुपर्छ, तर झर्किनुपर्ने कुनै आवश्यकता छैन—बस शान्त भएर बोल्: “हामी यी बच्चाका खेल नखेलौँ। तिमीले के गर्न खोजिरहेको छौ म स्पष्ट देख्न सक्छु। मसँग यो खेल खेल्दा त्यसले काम गर्नेछैन। मलाई तिमी मन पर्दैनौ, त्यसकारण बिन्ती छ मलाई फेरि बाधा नदेऊ! यदि तिमीले मलाई बारम्बार झर्को लगायौ भने, मसँग तिमीलाई तह लगाउने धेरै तरिका छन्!” के यो तिनीहरूलाई इन्कार गर्नु होइन र? (हो।) के तिमीहरूले तिनीहरूलाई यसरी इन्कार गर्न सक्नेछौ? (परमेश्वरका वचनहरू सुनेपछि, सक्नेछौँ। परमेश्वरले बोल्नुभन्दा पहिले, हामी तिनीहरूलाई यसरी इन्कार गर्ने आँट गर्नेथिएनौँ।) अवश्य नै, यो एउटा उदाहरण मात्रै हो। महिलाहरू पुरुषद्वारा दुर्व्यवहार गरिने कार्यमा मात्रै त्यस्ता परिस्थितिहरू सीमित हुँदैनन्; तिनमा पुरुषहरूलाई महिलाले दुर्व्यवहार गर्ने कार्य पनि समावेश हुन्छ। छोटकरीमा भन्दा, तँ दुर्व्यवहारमा परेको पुरुष भए पनि वा महिला भए पनि, यदि तैँले त्यस्ता गतिछाडा मानिसहरूले साँच्चै नै सामान्य रूपमा अन्तरक्रियामा संलग्न भइरहेका, हृदयदेखि कुराकानी गरिरहेका, वा तँसँग परामर्श गरिरहेका छैनन् भन्ने कुरा स्पष्ट रूपमा देख्न सक्छस् भने, तैँले तिनीहरूलाई इन्कार गर्न सक्छस्। त्यस्ता मानिसहरूसँग अन्तरक्रिया गर्दा, तिनीहरूको अभिप्राय महसुस गर्न निकै सजिलो हुन्छ, र तँ सतर्क हुनुपर्छ। तैँले तिनीहरूलाई यसो भन्नुपर्छ: “हामी एक-अर्कासँग परिचित छैनौँ, त्यसकारण तिमीले मलाई दुर्व्यवहार नगर्नु नै राम्रो हुनेछ!” यदि तिनीहरूले तँलाई बारम्बार दुर्व्यवहार गर्छन् र तँलाई अझै पनि तिनीहरूलाई इन्कार गर्न अत्यन्तै लाज लाग्छ, तैँले तिनीहरूको भावनामा चोट पुऱ्याउनेछस् भन्ने चिन्ता गर्छस्, र दाजुभाइ-दिदीबहिनीहरूका रूपमा तँ तिनीहरूप्रति सहनशील हुनुपर्छ भन्ने सोच्छस् भने, तैँले त्यस्तो सहनशीलताले ल्याउन सक्ने परिणामहरू बुझ्नुपर्छ। यदि तँलाई तिनीहरू मनपर्छ र तँ तिनीहरूसँग सङ्गत गर्न इच्छुक छस् भने, त्यो तेरो स्वतन्त्रता हो। अवश्य नै, के गतिछाडा व्यक्तिलाई सहानुभूति जनाउनु वा उसलाई मन पराउनु समेत मूर्खता होइन र? यदि उसले तँसँग गतिछाडा व्यवहार गर्न सक्छ भने, उसले अरूसँग पनि त्यस्तै व्यवहार गर्न सक्छ। त्यस्ता मानिसहरूसँग सङ्गत गर्नु भनेको आफ्नो चिहान आफै खन्नु हो—मृत्युसँग खेलबाड गर्नु जस्तो हो। त्यसकारण, त्यस्ता मानिसहरूका हकमा, तैँले तिनीहरूलाई सीधै इन्कार गर्नुपर्छ; तिनीहरूसँग कुराहरू स्पष्ट पार्नुपर्छ, र तिनीहरूलाई दूरी कायम राख्न भन्नुपर्छ। के त्यो अत्यन्तै सरल कुरा होइन र? (हो।) साँच्चै नै गतिछाडा मानिसहरू भन्नाले आफ्नो मानवतामा लाज नै नभएका मानिसहरू हुन्। अवश्य नै, पुरुष भए पनि वा महिला भए पनि, विपरीत लिङ्गी मानिसहरू सामना गर्दा मानिसहरूले कहिलेकहीँ केही अलिक असामान्य प्रकटीकरणहरू प्रदर्शन गर्न सक्छन्। यो बानी नभएसम्म, यसले कार्य वा परिणामहरू ल्याउँदैन, र व्यक्तिलाई केही समयपछि यो अनुचित लागेर उसले यसलाई सुधार गर्न सक्छ भने, यसलाई गतिछाडापन भनेर वर्गीकरण गर्न सकिँदैन। यी अलिक असामान्य प्रकटीकरणहरूलाई सामान्यीकृत गर्नु हुँदैन। गतिछाडा हुनु भनेको व्यक्तिको मानवतामा लाजको कमी हुनुको प्रकटीकरण हो। त्यस्ता मानिसहरूको मुख्य प्रकटीकरण के हो भने तिनीहरूको अन्तरवैयक्तिक आचरणमा कुनै लाज हुँदैन—तिनीहरू बेलगाम, अनियन्त्रित, र निकै वासनाभोगी हुन्छन्। यसलाई व्यक्तिको मानवताभित्र रहेको गतिछाडापनको प्रकटीकरणका रूपमा वर्गीकरण गरिन्छ। अब, त्यस्ता मानिसहरूलाई कसरी निराकरण गर्ने र सम्हाल्ने भन्ने तँलाई थाहा भयो? (भयो।) गतिछाडापनको विषयको हाम्रो छलफल यतिमा नै समाप्त हुन्छ।
सेयर गर्नुहोस्
